عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٩٨ - علت مؤاخذه مريض

رضايت به داده حق، هميشه باعث تجاوز از حدود و فرو رفتن در بسيارى از گناهان شده، اگر انسان از دريچه ايمان و اطمينان و يقين و معرفت به تمام زواياى اين جهان بنگرد، به اين نتيجه مى‌رسد كه هر چيزى در اين عالم به جاى مخصوص خود قرار گرفته و اين در و آن در زدن، براى به دست آوردن آنچه لازم نيست و جز بار سنگين در زندگى دنيا و عذاب سخت در آخرت ثمرى ندارد، كارى باطل و عملى شيطانى است.

حرص در امور دنيايى و در زمينه‌هاى مادى كه به حقيقت خارج از نيازهاى انسان است و تنها به درد تماشا كردن و گذاشتن و از دنيا رفتن مى‌خورد، مورث شكستن حدود الهى و پايمال كردن حقوق بندگان مظلوم و ضعيف خداست.

آن كس كه براى مال دنيا حرص مى‌زند، در حقيقت يا ايمان به حقايق ثابته ندارد، يا در ايمان به واقعيات، ناقص است و بايد توجه داشته باشد كه علت حرص، محبت بيش از اندازه به مال دنيا و زر و زيور ظاهرى است و معلوم است، كسى كه به خاطر شدت عشق به مال حرص بورزد، بسيارى از آنچه كه به دست مى‌آورد، شرعى و حلال نيست و تازه آنچه به دست مى‌آورد، به خاطر عشق شديدش به آن، با تمام وجود به نگهداريش مى‌كوشد و در اين جهت هم بدبختانه، دچار بخل مى‌گردد.

در حقيقت، حريص از طرفى ماده پرست و از طرف ديگر بخيل و در جهت حيات دنيايى و آخرتى از بدبخت‌ترين مردم است.

آن كس كه براى به دست آوردن مال دنيا، در باطن و ظاهر، مقررات حق را رعايت مى‌كند و از باب فضل الهى و رحمت و عنايت دوست به ثروت مى‌رسد، نبايد گفت علت ثروتمند شدنش حرص بوده، بلكه عامل ثروتش عنايت و لطف خدا بوده، به همين خاطر در مقام نگاهدارى ثروت نمى‌ماند، سعى مى‌كند آنچه از