عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٤٥ - شناخت معايب كلام
نداريم، بر ما بيچارگان و ضعيفان رحمتآور و دست ناتوان را بگير و از شر هر گناهى به خصوص، گناهان زبان حفظ فرما و قفل خاموشى از غير حق براى ابد بر زبان ما بگذار.
اين بنده خطاكار در مقام مناجات با حضرت حق و التماس به پيشگاه با عظمت دوست و بارگاه رحمت حضرت يار عرضه داشتهام:
|
اى كرمت روشنى زندگى |
بندگيت چشمه پايندگى |
|
|
ارض و سما جمله زمين بوس تو |
نغمه عشق است زناقوس تو |
|
|
لذت عالم همه در ياد تست |
خاطر عشاق درت شاد تست |
|
|
گلشن عالم زتو دارد صفا |
درد همه از تو رسد بر شفا |
|
|
درد من اى دوست گناه من است |
سوى عنايات تو راه من است |
|
|
گر نپذيرى چه كند بندهات |
چيست بگو چاره شرمندهات |
|
|
زنگ گنه بر دل من چيره بين |
روز مرا از سيهى تيره بين |
|
|
دامن آلوده من ننگ من |
واى بر اين صلح من و جنگ من |
|
|
كاش نبودم به جهان اى حبيب |
تا كه نمىگشت گناهم نصيب |
|
|
اى غم تو روشنى شام من |
محو كن از بزم گنه نام من |
|
|
كام مرا داروى غفران بريز |
آبرويم پيش پيمبر مريز |
|
|
بار گنه پاك كن از نامهام |
مغفرت خويش نما جامهام |
|
|
غرقه درياى كرم كن مرا |
مرغ نواخوان حرم كن مرا |
|
|
داغ غمت بر دل مسكين گذار |
تا كه بنالد به درت زارزار |
|