عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٧٠ - شهداى كربلا، پيشوايان زاهدان تاريخ

معارف و آثارى از اهل بيت : و بزرگان در توضيح حقيقت آن شهيدان نقل مى‌كند كه به قسمتى از آن اشاره مى‌رود:

حضرت على ٧ كفى از خاك كربلا بوييد، به جاى تعقيب نماز ذكرى گفت: وه شگفتا! از تو اى خاك اسرارآميز، از تو در رستاخيز گروه گروه بر مى‌خيزند كه بى‌حساب داخل بهشت خواهند شد.

حضرت على ٧ به كربلا گذر كرد و فرمود:

خوابگاهى است از سوارانى، قتلگاهى است از عشاقى، اين كوى، كوى شهيدانى است كه گذشتگان از آنان پيشى ندارند و آيندگان به آنان نمى‌رسند!!!

حضرت باقر ٧ مى‌فرمايد:

على ٧ با دو تن از ياران خود به كربلا گذشت، هنگامى كه به آن سرزمين گذر كرد، چشمانش پر از اشك شده گفت: اين خوابگاهى است از سواران آن‌ها، اين باراندازى براى بنه آن‌ها است، در اين جايگاه خون آنان به زمين ريخته مى‌شود، خوشا به تو پاكيزه خاكى كه بر فراز تو خون احبا خواهد ريخت‌[١].

ربيع بن خثيم يكى از زهاد ثمانيه است، از نظر حفظ زبان از ناروا بيست سال درنگ كرده سخن نمى‌گفت، خاموش بود، تا حسين ٧ شهيد شد از او يك جمله شنيده شد. باز به سكوت خود برگشت تا مرد.

آن‌ها را به سنان نيزه زده و آورديد. به خدا سوگند! گزيدگانى را كشته‌ايد كه اگر پيامبر خدا خود را به آنان مى‌رسانيد البته دهن آنان را مى‌بوسيد و آنان را در دامن و در كنار خود مى‌نشاند، بار خدايا! تو سرشت آسمان و زمين را پديد آورده‌اى، آگاه به نهان و آشكارى، تو به دادگرى بين بندگان خود در اختلاف، حكم خواهى كرد.

[١] -الخرائج والجرائح: ١/ ١٨٣، باب ٢.