عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٣٤١ - پنجاه صفت مؤمن

٢٩- صابر و ثابت قدم در امور دين و كار خير است.

٣٠- گريزان از هوا و هوس و خواهش‌هاى غلط نفسانى و شيطانى است.

٣١- از هرچه كه لغو و بى‌معناست، محترز و روى گردان است.

٣٢- اول فكر مى‌كند بعد مى‌گويد، يعنى زبانش پشت قلب اوست.

٣٣- غضبش براى حق و نسبت به امور دنيا عصبانى نمى‌گردد.

٣٤- در دنيا غريب است، يعنى كم نظير و بى‌همراه و از اين غربت و از اين كه هم دل و هم زبانش كم است شاكى نيست.

٣٥- به تمام امور با كمك نور خدا مى‌نگرد، يعنى داراى ايمانى قوى و قلبى منور به نور عشق و معرفت است.

٣٦- در امر دين چون كوه پايدار و هيچ حادثه‌اى قدرت بيرون‌آوردن وى را از فضاى ملكوتى دين ندارد.

٣٧- به اقبال دنيا مغرور نشود و از ادبار دنيا محزون نمى‌گردد.

٣٨- به عواقب همه امور فكر كرده و به اين خاطر در عاقبت كار از حسرت و ندامت و پشيمانى در امان است.

٣٩- از هر امرى درس و عبرت مى‌گيرد.

٤٠- دلش از ياد خدا روشن و از مقام حضرت رب خائف است.

٤١- حقوق ديگران را در تمام امور حفظ كرده و از غيبت كردن سخت پرهيز دارد.

٤٢- در هيچ يك از امور دينى اعم از واجبات بدنى و مالى و اجتماعى، خود را آلوده به ريا نكرده و از اخلاص خالى نمى‌كند.

٤٣- در معاملات مادى جانب احكام فقهى را رعايت كرده و مطلقا بنده خداست.