عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٩٦ - خطبه ٢٠

خطبه ٢٠

در خطبه بيستم با تمام محبت و علاقه از مردم مى‌خواهد از مرگ مردگان و آنچه در ساعت مرگ و پس از مرگ براى آنان اتفاق افتاده جدا عبرت گرفته و اگر مى‌خواهند بيدار شوند با اين زنگ بيدار كننده الهى بيدار شوند، حضرت على ٧ اين انسان آگاه و اين مجسمه فهم و تقوى و اين طاير گلشن قدس كه در رأس خبرداران و آگاهان و بينايان عالم است از برخورد كسانى كه به كام مرگ مى‌افتند و به آنچه برمى‌خورند خبر مى‌دهد و مجموعه آن اخبار را وسيله عبرت براى عبرت گيرندگان قرار مى‌دهد:

فإنكم لو عاينتم ما قد عاين من مات منكم لجزعتم ووهلتم وسمعتم وأطعتم، ولكن محجوب عنكم ما قد عاينوا وقريب ما يطرح الحجاب، ولقد بصرتم إن أبصرتم واسمعتم إن سمعتم وهديتم إن اهتديتم، بحق أقول لكم لقد جاهرتكم العبر وزجرتم بما فيه مزدجر وما يبلغ عن الله بعد رسل السماء إلاالبشر[١].

اگر به چشم ببينيد آنچه را كه مردگان شما به چشم ديدند، هرآينه غمگين مى‌شويد و زارى مى‌نماييد، آن وقت است كه تمام اوامر و نواهى خدا و انبيا را مى‌شنويد و پيروى مى‌كنيد، اما آنچه را رفتگان ديدند از نظر شما پنهان است، به‌

[١] -اگر شما آنچه را مردگان شما ديدند مشاهده مى‌كرديد به شيون مى‌نشستيد و انديشناك مى‌شديد و مستمع حق گشته به اطاعت برمى‌خاستيد، ولى آنچه آنان ديدند از ديد شما پوشيده است، و به زودى پرده‌ها برداشته مى‌شود( اى مردم) بينايتان كردند اگر بنگريد، و شنوايتان نمودند اگر بشنويد و هدايتتان كردند اگر هدايت پذيريد، به درستى مى‌گويم: عبرتها براى شما آشكار است و به چيزى كه عامل بازدارنده است نهى شديد و پس از فرشتگان آسمان از جانب خداوند جز انسان( واجد شرايط) تبليغ حق نمى‌كند. نهج البلاغة: خطبه ٢٠؛ بحار الأنوار: ٣٩/ ٢٤٤، باب ٨٦، حديث ٣٣.