عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ٢٤٥ - حقيقت ورع

عظيم الهى، راه يافتن به مقام ملكوت محال و با عريان بودن از اين لباس قدسى، ورود به بهشت ممنوع است.

كليد ورع، حلال تمام مشكلات است و بى‌ورع قفل و گره بر تمام كارهاست، ورع، نسيم الهى در جان عبد و بى‌ورعى، آتش شيطان در خرمن حيات آدمى است.

وقتى ورع و پارسايى و پاكدامنى و خويشتن‌دارى از گناه، حاكم بر زندگى شود، دشمنان خطرناكى چون: حسد، كبر، ريا، غرور، عجب، پليدى، سوء ظن، مجادله، مجامله، سستى، سهل‌انگارى، بخل، زنا، ربا، ظلم، غصب، دزدى، قمار، شرك، كفر، دروغ، تهمت، غيبت و... از خانه حيات، فرار را بر قرار ترجيح مى‌دهند و فرارشان باعث مى‌شود حجاب‌هاى بين انسان و حق، مرتفع گشته و آدمى از طريق چشم دل به ديدار جمال و زيارت جلال، نايل شود.

تصور نكنيد كه دشمنان شما قوى هستند، شياطين درونى و برونى از قدرت عارى‌اند و اين حقيقتى است كه قرآن مجيد به آن ناطق است.

[فقاتلوا أولياء الشيطان إن كيد الشيطان كان ضعيفا][١].

پس شما با ياران شيطان بجنگيد كه يقينا نيرنگ و توطئه شيطان [در برابر اراده خدا و پايدارى شما] سست و بى‌پايه است.

اين كه در بسيارى از امور شيطان بر انسان چيره مى‌شود، از قدرت او نيست، بلكه از سستى و زبونى خود انسان است، اين آدمى است كه بدون عكس العمل در برابر هجوم شيطان، خود را در اختيار شيطان مى‌گذارد و همانند مرده در دست غسال، خويش را به شيطان مى‌سپارد، انسان بايد يوسف‌وار به اين دشمن غدار

[١] -نساء( ٤): ٧٦.