عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٨ - ٣ - لامى زبانى

٣- لامى زبانى‌

عضله‌اى است پهن و نازك و چهار گوش كه در قسمت طرفى و تحتانى زبان قرار دارد.

مبدأ: در روى نقاط زير مى‌چسبد:

١- روى تنه استخوان لامى مجاور شاخ كوچك آن.

٢- روى سطح فوقانى شاخ بزرگ و در طول كنار خارجى آن.

مسير: الياف عضلانى به طرف بالا و كمى به جلو متوجه شده و وقتى كه به كنار طرفى زبان رسيدند تغيير جهت داده و تقريبا افقا به طرف داخل و جلو متوجه شده و از يك ديگر دور مى‌شوند.

انتها: اين الياف در ضخامت زبان با رشته‌هاى فوقانى عضله نيزه زبانى مخلوط شده و به اتفاق آن‌ها در روى غشاى ميانى متصل مى‌گردند.

بايد دانست كه در بعضى اوقات اين عضله، شامل دو دسته الياف مجزا از يكديگر مى‌باشند، يكى: به نام قاعده زبانى كه از تنه استخوان لامى مجزا مى‌گردد و ديگرى: شاخى زبانى كه مبدأ آن در روى شاخ بزرگ استخوان لامى است و اغلب در بين اين دو دسته فاصله‌اى موجود است كه در صورت تشريح دقيق، ممكن است شريان را نيز در اين فاصله مشاهده كرد.

مجاورات: سطح عمقى آن با عضلات تنگ كننده ميانى حلق و زبانى تحتانى و زنخى زبانى و شريان زبانى مجاور است و شريان به طور مايل از عقب به جلو و از پايين به بالا كشيده شده است، اما سطحا اين عضله با عضلات فكى لامى و نيزه لامى و دو بطنى و غده تحت فكى و مجراى وارتن و اعصاب زبانى و زير زبانى مجاور است.