عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٦ - ٢ - نيزه زبانى

انتها:

١- الياف قدامى يا فوقانى، قوسى را تشكيل مى‌دهند كه به طرف جلو مقعر است و به رأس زبان منتهى مى‌گردند.

٢- الياف ميانى كه همه به مخاط سطح فوقانى و به غشاى لامى زبانى متصل مى‌گردند.

٣- الياف تحتانى يا خلفى در روى كنار فوقانى تنه استخوانى لامى مى‌چسبند.

مجاورات: سطح داخلى آن، مجاور عضله همنام طرف مقابل است و بين آن‌ها در طرف بالا، غشاى ميانى و در طرف پايين نسج سلولى قرار دارد، سطح خارجى آن مجاور با غده تحت زبانى و مجراى وارتن و شريان زبانى عصب زير زبانى و عضلات لامى زبانى و نيزه زبانى تحتانى مى‌باشند، كنار قدامى‌اش مقعر و مجاور با مخاط سطح تحتانى زبان است، كنار تحتانى آن روى عضله زنخى لامى تكيه مى‌كنند.

عمل: الياف قدامى نوك زبان را به طرف پايين و عقب مى‌كشانند، الياف ميانى زبان را به جلو مى‌برند، الياف خلفى يا تحتانى زبان و استخوان لامى را به بالا و جلو مى‌كشانند و در صورتى كه كليه الياف اين عضله بالاتفاق منقبض گردند، زبان را به طرف كف دهان مى‌گسترانند!!

عصب: شاخه‌هايى است از عصب زير زبانى.

٢- نيزه زبانى‌

عضله‌اى است طويل و نازك كه از زائده نيزه به قسمت طرفى زبان كشيده شده است.

مبدأ: در روى نقاط ذيل مى‌چسبد: