عرفان اسلامى تفسير مصباح الشريعه و مفتاح الحقيقه - انصاريان، حسين - الصفحة ١٤ - عضلات زبان

غشاى لامى زبانى‌

تيغه ليفى است كه عرضا در ضخامت قسمت خلفى زبان قرار گرفته است.

اين تيغه روى كنار فوقانى تنه استخوان لامى «در فاصله بين شاخ‌هاى كوچك» چسبيده و سپس به طرف بالا و كمى به جلو متوجه شده و در ضخامت زبان قرار مى‌گيرد، طول اين غشا در خط وسط، تقريبا يك سانتى متر است.

غشاى ميانى يا غشاى زبانى‌

تيغه ليفى است كه در خط وسط و در سطح سهمى، عمود بر غشاى لامى زبان قرار دارد.

اين تيغه بين دو عضله زنخى زبانى واقع است و به شكل داس كوچكى است كه قاعده آن در روى وسط سطح قدامى غشاى لامى زبانى و روى كنار فوقانى استخوان لامى چسبيده است.

رأس آن تقريبا در حدود نوك زبان، بين عضلات مختلفه اين عضو قرار دارد، كنار فوقانيش محدب و به موازات سطح فوقانى زبان مى‌باشد و از آن بيش از سه الى چهار ميلى متر فاصله ندارد، كنار تحتانيش مقعر و مجاور الياف عضله زنخى لامى است.

عضلات زبان‌

زبان داراى هفت عضله است، يكى از آن‌ها كه به نام زبان فوقانى است فرد و بقيه زوج و هشت جفت مى‌باشند.

به استثناى عضلات عرضى زبان كه كاملا در داخل اين عضو هستند، ساير