الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٢ - پيشگفتار مؤلف

پس ببينيد عذاب و تنبيه من چگونه سخت بود» و نيز فرمود: «پس آن را پى كردند و خداوند بكيفر گناهشان آنان را هلاك و شهرشان را با خاك يكسان كرد و از نابودى آنان باك نداشت». بدانيد اگر از كسى در باره قاتل من سؤال شود و او قاتل مرا با ايمان پندارد، پس او خود مرا كشته است (يعنى در حكم قاتل من است)، اى مردم هر كس در راه گام برداشت سرانجام به آب رسيد، و هر كس بر بيراهه رفت، در بيابان دچار سرگردانى گرديد- پس از اين گفتار، على ٧ از منبر فرود آمد-».

اين خبر را فرات بن أحنف نيز به همين نحو از أمير المؤمنين ٧ نقل مى‌كند با اين فرق كه مى‌گويد آن حضرت عبارت را چنين فرمود: «در راه هدايت از كمى اهل آن هراس نداشته باشيد».

در گفتار أمير المؤمنين ٧ كه مى‌فرمايد: «هر كس در راه قدم برداشت به آب رسيد و هر كه به بيراهه رفت دچار سرگردانى شد» بيانى نجات بخش است براى كسى كه در آن انديشه كند و راهنمائى است براى توسّل و آويختن به آئين و روش پيشوايان دين، و عامل بازدارنده و هشداردهنده‌اى است از اينكه آدمى به سبب روگرداندن و بريدن از راه امامان در وادى سرگردانى بيفتد و با تمايل به راست و چپ از راه منحرف شود، و از گوش فرادادن به سخن‌بافى افتراگويان و فريب‌خوردگان در دين كه سخنشان همچون گردى پخش شده در فضا و سرابى خشك و نابود است. بر حذر مى‌دارد چنان كه خداى‌