الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٤٤ - پيشگفتار مؤلف

به نسبت آنها ناچيز و كمتر است. من اين روايات را به چند باب تقسيم نموده و نخستين باب را شروع كرده‌ام با ذكر آنچه روايت شده در مورد نگهدارى سرّ آل محمّد عليهم السّلام از دسترس بيگانگان و آراستگى به آداب اولياء خدا در پوشانيدن آنچه كه مخفى داشتنش را دستور داده‌اند از دشمنان دين و ناصبيان مخالف و ساير گروههاى بدعتگزار و شكّ‌كنندگان و معتزله كه فضائل و برترى امير المؤمنين ٧ را ردّ نمى‌كنند، و آنها كه تقديم مأموم را بر امام و ناقص را بر كامل جايز مى‌شمرند، بر خلاف فرمايش خداوند آنجا كه مى‌فرمايد: «آيا كسى كه به سوى حقّ هدايت مى‌كند سزاوارتر است مورد پيروى قرار گيرد يا كسى كه خود راه يافته نيست مگر اينكه هدايت شود؟ پس شما را چه مى‌شود؟

چگونه حكم مى‌كنيد؟»[١]، و هم با انديشه‌هاى گمراه‌كننده و كوردلى خودشان خود را اين چنين كرده‌اند، همان گونه كه خداى تعالى مى‌فرمايد: «همانا چشمان ظاهر كور نيست بلكه چشمان بصيرت كور است، كورى، نديدن چشمان مادّى نيست بلكه نابينائى دلهاست كه در سينه‌ها مى‌طپد»[٢] و باز مى‌فرمايد: «آيا شما را آگاه كنم كه چه كسانى از زيانبارترين كردار برخوردارند؟ آنان كه در زندگى دنيوى راهشان گم شده در حالى كه خويشتن را نيكوكار مى‌دانند»[٣] آنان كه برترى و فضل ائمّه طاهرين و پيشوائى آنان را انكار مى‌كنند، بواسطه دشمنى و لجاجتى كه با اهل بيت در اثر تيره روزى و نگون بختى با

[١] يونس: ٣٥.

[٢] الحج: ٤٦.

[٣] الكهف: ١٠٤.