الغیبة للنعمانی ت غفاری - النعماني، مترجم محمد جواد غفاري - الصفحة ٢٣٢ - (فصل)

مردم نابكار است (يا اين خشم تنها متوجّه بدكاران است)». (يا اين غيبت پيش نمى‌آمد مگر از سوى مردمان بد).

اين، ستايش امام صادق ٧ از اولياء (طرفداران) او در زمان غيبت است، بنا به فرمايش او كه مى‌فرمايد: بيشترين خشنودى خدا از ايشان آنگاه است كه حجّت خدا را نيابند و او روى از ايشان در پوشد و با وجود اين آنان بدانند كه حجّت خدا باطل نمى‌شود، و نيز توصيف او از ايشان كه آنان ترديد نمى‌كنند و اگر خداوند مى‌دانست كه ايشان دچار ترديد مى‌شوند به اندازه يك چشم برهم زدن هم حجّت خود را غايب نمى‌ساخت. خدا را سپاس كه ما را از اهل يقين كه ترديد و شكّ ندارند قرار داد، و از منحرفين از جاده روشن به سوى راههاى [گرفتارى و] گمراهى كه به هلاكت و كورى مى‌كشاند نساخت، شكر او را و سپاسى كه حقّ او را بجاى آرد و مقتضى فزونى آن باشد.

٣- يزيد الكناسى گويد: شنيدم امام باقر ٧ مى‌فرمود: «صاحب اين امر را با يوسف شباهتى است، او فرزند كنيزى سيه‌چرده است، خداوند كار او را يك شبه برايش اصلاح مى‌كند».