سير الملوك (سياست نامه) - خواجه نظام الملک توسي - الصفحة ٣٥١
با واژه «درستى» مقايسه كنيد
حلالى: حلال ١٠٩/ ٥
خاست و نشست: نشستوبرخاست ٤٩/ ٦
١٢٨/ ١٥ «نشستوخاست»
١٤٣/ ٤ «نشستن و خاستن»
خاص، با خاص گرفتن: توقيف كردن، ضبط كردن ١٣٣/ ٧
(راحة الصدور ص ١٧١ س ٣ «و در هر شهرى ... ضياع و ضريبه با خاص گرفت»)
خدمت كردن: تعظيم كردن، احترام گزاردن ٥٠/ ٩: ٦٤/ ٢٠: ٦٧/ ١٩: ١١١/ ١٣:
١٤٢/ ١٣: ١٥٩/ ١٤: ٢٠٥/ ٩: ٢٣٩/ ١١:
٢٤٠/ ١٤: ٢٩١/ ٢١
خريطه: كيسه، پرونده ٣٨/ ١٧
(تاريخ بيهقى ص ٤٨ س ٨ ح ٢)
خسر: (به ضم اول و دوم) پدر شوهر، پدرزن ١٥٣/ ١٣: ٢١٩/ ٢٠
خطر: وقار، بزرگى ٢٠٠/ ١٩: ٢٠٧/ ٢١: ٢٥١/ ٣
(تاريخ بيهقى ص ٨ س ١٤)
خليفه: نايب، وكيل مأمور ٣١/ ١٧: ٣٢/ ١
(نوروزنامه ص ٣ س ١١ و حاشيه ص ٨٠)
خوار: آسان ١٠٨/ ٥
خوار: حقير ٦٥/ ١٢: ١٢٧/ ٥: ٢٠٩/ ٦
خواركاى: غفلت ٨٥/ ٥
خوارى: بىاحترامى ٢٠٨/ ١٩: ٣٢٣/ ١١
خود: خودبخود، بهيچ روى، اصلا ٣٦/ ١٠، ١٣: ٧٨/ ٨: ٧٩/ ١١: ١٠٥/ ١٣:
١٠٧/ ٩: ١٦١/ ٦: ١٦٧/ ٢: ١٨٦/ ١٠:
٢٧٣/ ١٣: ٢٩٥/ ٢: ٣٠٨/ ١٦
(نصيحة الملوك ص ١٠١ س ١ «سر را با اهل نبايد گفتن بنا اهل خود چون بگويند»)
خوردنين: خوردنى ٢٣/ ٢٠: ٢٩١/ ١٨
خورد و برد: قماربازى، برد و باخت ١٢١/ ١٢
خورسند: خرسند ١٩٥/ ٥
خوسپيدن: خسپيدن ١٩٥/ ٥
خوفتن: خفتن ١٩٤/ ١٤: ٢٤٩/ ٢
خويشتن ساخته: ١٢٢/ ١٠
اين عبارت ضد عبارت ١٢٢/ ١٩ «خويشتن- دار» بنظر مىرسد (تاريخ بيهقى ص ١٧٧ س ١٨ ح ١)
خويشكار: بخود مشغول ٨٩/ ٦
خياره: برگزيده، ممتاز ٩٩/ ٥: ١١٣/ ١٨: ١٥٢/ ١٤: (زين الاخبار ص ٥٩ س ٩: تاريخ بيهقى ص ١٥٠ س ٨:
ص ٢٤٤ س ١٨: ص ٢٥٢ س ١٣
خيش: يك نوع پارچه كتانى زبر ١١٣/ ١١: ١١٤/ ٦ «خيشخانه»
(تاريخ بيهقى ص ١٢١ س ٧ «در كوشك باغ عدنانى فرمود تا خانهاى برآوردند خواب قيلوله را و آن را مزملها ساختند و خيشها آويختند چنانكه آب از حوض روان شدى و بطلسم بر بام خانه شدى و در مزملها بگشتى و خيشها را تر كردى»:
تاريخ برامكه ص ٥٩ س ٨ «خانهاى ديدم خيش آويخته»)
خيل تاش: خداوند خيل ١٤١/ ١٦ ١٣٥/ ٥ «خداوندان خيل»:
١٦٤/ ٣ «سرخيلان»
(تاريخ بيهقى ص ٦ س ٢ ح ٤)
دا: پايه، اساس ٢٧٣/ ١٨ «دايش»
درايستادن: دست بكار شدن ٥٣/ ٩ (تاريخ بيهقى ص ٣٠ س ٩ ح ٤)
درست كردن: ثابت كردن ١٠٧/ ٦: ١١١/ ١٤
درستى: اثبات ١٧٩/ ١٣: ١٨٥/ ٢
درمگانه: معادل مبلغ يك درم ٣٠/ ٦: ٣٧/ ٣ درمگانه ... بنيم درم از درمى نيم درم ٢٧٩/ ١٤
(قابوسنامه ص ٨٦ س ٢٢ «يكدرم گناه را نيم درم عقوبت فرمايى»)