سير الملوك (سياست نامه) - خواجه نظام الملک توسي - الصفحة ٣
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
رب يسر و لا تعسر
١- سپاس خداى را عزّ و جلّ كه آفريدگار زمين و آسمان است و روزى- دهنده بندگان است و شناسنده آشكار و نهان است و آمرزنده گناهان است، و درود بر بهترين خلايق محمد بن عبد اللّه عليه الصلوة و السلام كه مهتر پيغامبران است و گزيده خداى جهان است و آورنده فرقان است و بر ياران و عترت او اجمعين.
٢- بنده حسين الطوسى چنين گويد كه چون تاريخ سال چهار صد و هفتاد و نه آمد پروانه اعلى سلطانى شاهنشاهى معز الدنيا و الدين ابو الفتح ملكشاه بن محمد يمين امير المؤمنين اعزّ اللّه انصاره و ضاعف اقتداره ببنده و ديگر بندگان برسيد كه هريك در معنى ملك انديشه كنيد و بنگريد تا چيست كه در عهد روزگار ما نه نيك است و بر درگاه و در[١] ديوان و بارگاه و[٢] مجلس ما شرط آن بجاى نمىآرند يا بر ما پوشيده شده است و كدام شغل است كه پيش از اين پادشاهان شرايط آن بجاى مىآوردهاند و ما تدارك آن نمىكنيم و نيز هرچه از آيين و رسم ملك و ملوك است و در روزگار گذشته بوده است از ملوك سلجوق
[١] - دردN
[٢] - و-N