سير الملوك (سياست نامه) - خواجه نظام الملک توسي - الصفحة ١٤٠
فصل بيست و هفتم از زحمت ناكردن بندگان وقت خدمت و ترتيب كار ايشان
١- بندگان كه بخدمت مىايستند زحمت مىكنند تا حاجت مىافتد بهر وقت تير انداختن ٤١ و چون در حال پراكنده شوند هم اندر وقت بازمىآيند، و چون فرمانى جزم داده شود و يك دو بار با ايشان بگويند كه ايشان را چگونه مىبايد بود بر آن بروند و بدين تكلّف حاجت نيايد. و يا[١] معلوم فرمايند كرد كه هر روز از غلامان آبدار و سلاحدار و شرابدار و جامهدار و مانند اين و از غلامان كه بامير حاجبى و باميرى و بزرگى رسيدهاند چند پيش خدمت آيند تا هر روزى از هر وثاق بدان عدد بنوبت بخدمت مىآيند و از خواص همچنين تا زحمت نباشد. و ديگر غلامان را بهمه روزگار قديم در پرورش و مرتبت ايشان از[٢] آن روز كه بخريدهاند تا آن روز كه پير شدهاند و بركشيدهاند ترتيبى بوده است پسنديده و در اين ايام آن رسم از قاعده خويش بيفتاده است.
اندكى]٣٦ a[ از جهت شرط كتاب را ياد كند بنده تا استطلاع رأى افتد.
[١] - و ياP : و تاN : يا؟؟؟C
[٢] - ازN -:PC