نگرانى اصلى آمريكا اين است كه پيروزى‌هاى ايران به سرنگونى رژيم كنونى عراق و تشكيل يك حكومت اسلامى شبيه آنچه در ايران است بيانجامد. چنين نتيجه‌اى فشار را در جهت ايجاد انقلابى در عربستان و كشورهاى خليج فارس به ميزان قابل توجهى افزايش خواهد داد.[١]

و چنين پيشامدى به‌معناى از دست رفتن منافع بادآورده و سرشار آمريكا و ساير كشورهاى غربى بود. همين نگرانى سبب شد تا وزير خارجه آمريكا اعلام كند:

انقلاب اسلامى خطرناك‌ترين دشمن مشترك تمدن غرب در سراسر تاريخ آن است.[٢]

توطئه رويارويى جهانى با انقلاب اسلامى‌

از سال‌هاى ١٣٦٥ به بعد، شرايط دشوارى براى نظام اسلامى پديد آمد؛ دو ابرقدرت جهانى، كشورهاى غربى و نيز كشورهاى وابسته به آنها، همگى خود را براى رويارويى جدى با ايران در زمينه‌هاى اقتصادى، سياسى، تبليغاتى و نظامى آماده كرده بودند و ايران همچنان يكه و تنها بود. اشاره به برخى از فعاليت‌هاى جهانى با محوريت آمريكا، ما را با شرايط پيش‌آمده اندكى آشنا مى‌كند:

- حمله به پايانه‌هاى نفتى ايران با نظارت مستقيم نيروى دريايى آمريكا،

[١]. بنگريد به: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌هاى سياسى، كودتاى نوژه، ص ٩٩ و ١٠٠.

[٢]. همان، ص ١٠٢.