خبر دستگيرى امام به‌سرعت در شهر قم و روستاهاى اطراف پيچيد و چند ساعت بعد، سيل جمعيت عزادار و خشمگين، به سمت حرم حضرت معصومه (س) و منزل امام روانه شد و فرياد «يا مرگ يا خمينى!» كه از عمق جان مردم برمى‌خاست، در فضاى شهر قم پيچيد.

نيروهاى امنيتى با ديدن جمعيت، عقب‌نشينى كردند؛ اما پس از آمدن نيروهاى كمكى و تجهيز قوا، مردم را در اطراف حرم مطهر به گلوله بستند. هواپيماهاى نظامى نيز از تهران به پرواز درآمدند و براى ايجاد وحشت و شكستن مقاومت مردم، در آسمان شهر قم، ديوار صوتى را شكستند. ساعاتى بعد، قيام مردم به‌شدت سركوب و اوضاع كنترل شد. كاميون‌هاى نظامى، پيكر شهدا و مجروحان را به‌سرعت جمع‌آورى كردند و به نقطه نامعلومى انتقال دادند.[١] و قم در پانزدهم خرداد سال ١٣٤٢، غروبى بسيار غم‌بار و سنگين را تجربه كرد.

صبحگاه همان روز، خبر دستگيرى امام‌خمينى به تهران، مشهد، شيراز و ديگر شهرها نيز مخابره شد و وضعيتى مشابه قم پديد آمد. شاه كه در موقعيت حساسى قرار گرفته بود و هر لحظه بيم قيامى عمومى رژيم را تهديد مى‌كرد، دستور سركوب شديد مخالفان را صادر كرد.

با وجود مقاومت‌هاى رژيم و حتى اعلام حكومت نظامى، در روزهاى بعد نيز مقاومت‌هاى مردمى همچنان ادامه داشت و درگيرى‌هاى خونينى به‌وجود آمد. سرانجام پس از چند روز مقاومت، شاه توانست قيام مردمى را سركوب كند. تيمسار حسين فردوست، كه از نزديك‌ترين دوستان و ارادتمندان شاه بود، در خاطراتش از همكارى زبده‌ترين مأموران سياسى- امنيتى آمريكا در سركوب قيام‌

[١]. همان، ص ٥٢٠.