اين نوشته، مرورى بسيار كوتاه بر انديشه سياسى كسى است كه انديشمندان و سياستمداران بزرگ جهان، دوست يا دشمن، او را به بزرگى مى‌شناسند و براى شناخت ژرفاى انديشه‌هاى او، تلاش گسترده‌اى به‌كار بسته‌اند. مردى كه در سراسر جهان بسيارى با تمام وجود به او عشق مى‌ورزند و كسانى هم «كابوس خمينى» هرگز رهايشان نكرد و مرگ او و انديشه‌هايش، مهم‌ترين آرزوى آنها بوده و هست.

در انديشه اين مرد سرسخت و خستگى‌ناپذير چه مى‌گذشت؟ او كه با بيدار ساختن مسلمانان و آزادى‌خواهان وارفته و بى‌رمق جهان، خواب شيرين غرب و شرق را آشفته كرد، چه در سر داشت و حركتى را كه از نخستين سال‌هاى دهه چهل شمسى و حتى پيش از آن آغاز كرده بود، به كجا خواهد انجاميد؟ ما اينك در كجاى راهيم و از اين پس چه راهى پيشِ‌روى ماست؟

حقيقت اين است كه از نظر دوستان و دشمنان اين انقلاب، امام‌خمينى هنوز هم زنده است؛ قلب او همچنان در سينه مستضعفان و مظلومان عالم مى‌تپد و عشق به او كه عشق به همه خوبى‌هاست، همچنان دل‌ها را گرم و پرشور

[١]. سيدروح‌الله موسوى‌خمينى( امام)، صحيفه امام، ج ١٨، ص ١١.

[٢]. سخنان رهبر معظم انقلاب در جمع بسيجيان در سوم آذرماه ١٣٧٨.