با اوج‌گيرى درگيرى‌ها، مأمورانى كه از قبل، مدرسه فيضيه را در محاصره داشتند، به كماندوها پيوستند و جمع بسيارى از طلاب و شركت‌كنندگان در مراسم را به خاك و خون كشيدند.

وقتى خبر اين فاجعه به امام‌خمينى رسيد، ايشان بلافاصله به سمت مدرسه فيضيه به راه افتادند و در پاسخ به اصرار روحانيان و مردم حاضر در بيت كه نگران جان ايشان بودند، فرمودند:

من مصمم هستم كه از پا ننشينم تا دستگاه فاسد را به جاى خود بنشانم و يا در پيشگاه مقدس حق‌تعالى با عذر، وفود كنم؛ شما هم اى علماى اسلام مصمم شويد و بدانيد پيروزى با شماست![١]

امام پس از اين فاجعه با صدور اطلاعيه‌هايى، مبارزه جدى خود را آغاز كرد. فرا رسيدن محرم- مصادف با چهارم خردادماه ١٣٤٢- فرصت بسيار مناسبى بود تا با افشاى جنايات رژيم و برنامه‌هاى ضداسلامى آن، صحنه رويارويى با رژيم گسترش يابد.

در مقابل، ساواك كه از شرايط ويژه ماه محرم به‌خوبى باخبر بود، با احضار بسيارى از روحانيان و واعظان، آنان را ملزم كرد تا:

١. عليه شاه سخن نگويند.

٢. عليه اسرائيل مطلبى گفته نشود.

[١]. همان، ج ١، ص ١٨٧.