يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُوْلِي الْأَمْرِ مِنْكمْ؛[١] اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد.

امام‌خمينى درباره اين منصب مى‌فرمايد:

رسول اكرم در رأس تشكيلات اجرايى و ادارى جامعه مسلمانان قرار داشت. علاوه بر ابلاغ وحى و بيان و تفسير عقايد و احكام و نظامات اسلام، به اجراى احكام و برقرارى نظامات اسلام همت گماشته بود تا دولت اسلام را به‌وجود بياورد.[٢] در زمان رسول اكرم (ص) اين‌طور نبود كه فقط قانون را بيان و ابلاغ كنند؛ بلكه آن را اجرا مى‌كردند. رسول‌الله (ص) مجرى قانون بود.[٣]

شكى نيست كه با رحلت خاتم پيامبران و تكميل دين، بشريت، براى هميشه از ارسال دينى جديد و منصب رسالت بى‌نياز شد.

الْيَوْمَ أَكمَلْتُ لَكمْ دِينَكمْ وَأَتْمَمْتُ عَلَيْكمْ نِعْمَتِي وَرَضِيتُ لَكمْ الْإِسْلَامَ دِينًا؛[٤] امروز دين شما را برايتان كامل و نعمت خود را بر شما تمام گردانيدم، و اسلام را براى شما [به عنوان‌] آيينى برگزيدم.

اما تكليف دو منصب ديگر چه مى‌شود؟ خداوند حكومت نوظهور اسلام را كه با خطرات فراوانى دست به گريبان بود، به چه كسانى سپرد؟ مردم، تفسير و شرح دين و پاسخ پرسش‌هايشان را از چه كسانى دريافت كنند؟ چنان‌كه گفتيم اعتقاد شيعه در اين زمينه كاملًا روشن است؛ پس از رحلت پيامبر (ص)، منصب دوم و سوم‌

[١]. نساء( ٤): ٥٩؛ همچنين بنگريد به: مائده( ٥): ٩٢؛ نور( ٢٤): ٥٤؛ محمد( ٤٧): ٣٣؛ تغابن( ٦٤): ١٢.

[٢]. سيدروح‌الله موسوى‌خمينى( امام)، ولايت فقيه، ص ١٧.

[٣]. همان، ص ١٤ و ١٥.

[٤]. مائده( ٥): ٣.