امام خمينى و بيدارى اسلامى - حسينى فر، رضا - الصفحة ٢٤٦

ديگرى توجه شده؛[١] تا جايى كه هدف از بعثت پيامبران، برقرارى عدالت اجتماعى معرفى شده است:

ما رسولان خود را با دلايلى روشن فرستاديم و به همراه آنان، كتاب آسمانى و ميزان (براى شناسايى حق از باطل) نازل كرديم، تا عدالت را برپاى دارند.[٢]

امام‌خمينى هدف از تلاش انبيا و اولياى الهى را براى كسب قدرت و تشكيل حكومت، ايجاد جامعه‌اى مبتنى بر عدالت مى‌داند:

پيغمبر اسلام تشكيل حكومت داد مثل ساير حكومت‌هاى جهان؛ لكن با انگيزه بسط عدالت اجتماعى.[٣]

مقصود انبياء از كوشش‌ها و جنگ‌هايى كه با مخالفين مى‌كردند، كشورگشايى ... نبوده؛ بلكه مقصد اين بوده كه يك نظام عادلانه به‌وجودآورند ....[٤]

از نظر ايشان، حتى احكام اجتماعى اسلام نيز «ابزارى براى اجراى حكومت و گسترش عدالت» است.[٥]

طبيعى است با اين همه تأكيد، جمهورى اسلامى هرگز نمى‌تواند نسبت به برقرارى عدالت اجتماعى بى‌تفاوت باشد يا به بهانه‌هاى مختلف، آن را در درجه‌

[١]. براى نمونه بنگريد به: نحل( ١٦): ٩؛ حديد( ٥٧): ٣٥؛ اعراف( ٧): ٣٩؛ يونس( ١٠): ٤٧.

اين موضوع در رواياتى كه از پيامبر اكرم( ص) و امامان معصوم( عليهم السلام) به ما رسيده نيز مورد توجه جدى بوده است. براى نمونه بنگريد به: محمد محمدى رى‌شهرى، ميزان الحكمه، ج ٦، ص ٩٠- ٧٨.

[٢]. حديد( ٥٧): ٢٥.

[٣]. سيدروح‌الله موسوى‌خمينى( امام)، صحيفه امام، ج ٢١، ص ٤٠٦.

[٤]. همان، ج ٩، ص ١٠؛ همچنين بنگريد به: همان، ج ١٩، ص ٤٤٨؛ ج ٢١، ص ٣.

[٥]. همو، كتاب البيع، ج ٢، ص ٤٧٢.