موفق براى براندازى نظام اسلامى منجر نشد، بلكه همچون ساير توطئه‌ها، شكستى ديگر را براى آمريكا رقم زد و ادامه پيروزى‌هاى ايران مى‌توانست ضربه جبران‌ناپذير ديگرى براى آمريكا به‌شمار آيد. اظهار نگرانى مقامات آمريكايى و اسرائيلى درباره پيروزى‌هاى ايران، گواه همين حقيقت بود. وزير جنگ آمريكا گفت: «پيروزى‌هاى ايران منافع آمريكا را به‌خطر انداخته است.»[١]

معاون وزير امور خارجه آمريكا در امور سياسى نيز تصريح كرد:

از زمان تهاجم اخير ايران در فوريه (فتح فاو) آمريكا بسيار نگران جنگ ايران و عراق است.[٢]

يكى از كارشناسان اسرائيلى نيز گفت:

اگر عراق سقوط كند و خمينى بغداد را فتح كند، بايد گفت: واى بر اسرائيل! واى بر آمريكا![٣]

و جرج شولتز در جمع صهيونيست‌هاى آمريكا گفت:

خطر در خليج فارس يك خطر واقعى است. اگر خمينيسم در منطقه پيشرفت كند، منافع استراتژيك آمريكا آسيب خواهد ديد و بديهى است كه منافع اسرائيل نيز ضربه خواهد خورد.[٤]

شوروى نيز كه تا سال ١٣٦١ در ظاهر خود را بى‌طرف معرفى مى‌كرد، به حمايت علنى از رژيم عراق پرداخت.

[١]. روزنامه كيهان، ٢٨/ ٢/ ١٣٦١.

[٢]. روزنامه اطلاعات، ٢٧/ ١/ ١٣٦٥.

[٣]. روزنامه كيهان، ١٤/ ١٠/ ١٣٦٥.

[٤]. روزنامه اطلاعات، ٢٧/ ٢/ ١٣٦٥.