حاصل اين تحليل‌ها و حمايت‌هاى آشكار و پنهان، لغو قرارداد تعيين خطوط مرزى ايران و عراق- قرارداد ١٩٧٥ الجزاير- در بيستم شهريورماه ١٣٥٩ و آغاز حمله نظامى به خاك ايران در تاريخ ٣١ شهريورماه ١٣٥٩ بود. از ويژگى‌هاى بارز و منحصر به فرد اين جنگ، غربت و مظلوميت جمهورى اسلامى ايران بود. به اعتراف بى‌بى‌سى:

يكى از جنبه‌هاى بسيار غيرمعمول جنگ ايران و عراق آن است كه دو ابرقدرت اتحاد شوروى و ايالات متحده آمريكا هر دو، جانب يك‌طرف جنگ، يعنى عراق را گرفته‌اند.[٢]

وزير خارجه فرانسه نيز در اين‌باره گفت:

جنگ عراق و ايران تنها موردى است كه در آن آمريكا و شوروى به‌طور مشترك تلاش كرده و با يكديگر همكارى مى‌كنند.[٣]

جرج شولتز[٤] نيز سخنان او را چنين تأييد كرد:

تلاش مسكو و واشنگتن در جنگ عراق و ايران كاملًا مشترك و عليه انقلاب اسلامى است.[٥]

طبق برنامه‌ريزى‌هاى انجام شده، صدام پس از اشغال سريع و چند روزه‌

[١]. ايت ديز، ١١ اكتبر ١٩٨٠.

[٢]. به نقل از: روزنامه كيهان، ٢٣/ ١/ ١٣٦٣.

[٣]. روزنامه اطلاعات، ٧/ ٣/ ١٣٦٣.

[٤]. وزيرخارجه وقت آمريكا.

[٥]. همان.