پس از پيروزى انقلاب اسلامى، آمريكا براى براندازى نظام نوپاى اسلامى به‌شدت به كودتا دل بسته بود؛ به‌گونه‌اى كه تا فروردين ١٣٦١ پنج كودتا از سوى گروه‌هاى مختلفِ ضدانقلاب طرح‌ريزى شد و آمريكا و به‌طور خاص سازمان سيا در تمام اين طرح‌ها سهم به‌سزايى داشت.[٢]

مهم‌ترينِ اين طرح‌ها، كودتاى نوژه بود كه در هجدهم تيرماه ١٣٥٩ به‌همت نيروهاى انقلاب كشف و خنثى شد.

مهم‌ترين هدف اين كودتا، حمله سنگين هوايى به بيت امام در جماران بود؛ زيرا «براى سران كودتا كاملًا مشخص بود كه تا زمانى كه امام زنده است، مردم با يك كلمه ايشان به خيابان‌ها ريخته و كودتا را عقيم خواهند كرد ... به همين جهت از بين بردن امام يكى از مهم‌ترين هدف‌هاى كودتا بود و براى اجراى آن، بيش از ساير هدف‌ها هواپيما و مهمات سنگين در نظر گرفته شده بود.»[٣] جالب آنكه براى خانه‌اى كوچك و قديمى در محله‌هاى مسكونى جماران، پنج هواپيما در نظر گرفته شد كه عمليات آنها به ترتيب اجرا مى‌شد:

هواپيماى اول با چهار بمب ٧٥٠ پوندى با شعاع تخريب ٧٥٠ فوت منزل امام‌

[١]. همان، ص ٤٥٣ و ٤٥٤.

[٢]. رئيس وقت دادگاه انقلاب ارتش در گزارش مطبوعاتى خود پس از نام بردن از چهار گروه براندازى پارس، نمارا، نيما و نجات در ادامه گزارش آورده است:« ارتباط تمامى اين گروه‌ها، باواسطه يا بى‌واسطه، به سازمان جاسوسى سيا و شيطان بزرگ برمى‌گردد.»( بنگريد به: روزنامه كيهان، ٣١/ ١/ ١٣٦١.)

[٣]. بخشى از اعترافات يكى از سران كودتا.( بنگريد به: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌هاى سياسى، كودتاى نوژه، ص ٢١٤ و ٢١٦.)