وحشت پديد آورده و مردم و مبارزان را ساكت كرده است، در شامگاه هجدهم فروردين ١٣٤٣ بدون اطلاع قبلى، امام‌خمينى را پس از نزديك به ده ماه حبس و حصر، آزاد و به قم منتقل ساخت و با زيركى وانمود كرد كه امام و دستگاه حاكم با هم به تفاهم رسيده‌اند؛ و براى رسيدن به اين هدف، علاوه بر تبليغات رسانه‌اى،[١] مقامات كشورى نيز به حضور امام‌خمينى مى‌رسيدند و ابراز علاقه و ارادت مى‌كردند.[٢]

امام‌خمينى سه روز پس از آزادى‌[٣] در ديدار با جمعى از دانشجويان مبارز، در سخنان مهم و افشاگرانه‌اى، تمام توطئه‌هاى رژيم را خنثى كردند؛ ايشان در بخشى از اين سخنرانى فرمودند:

آقايان! سعى كنيد در دانشگاه، پرچم اسلام را بالا ببريد؛ تبليغات‌مذهبى بكنيد ... اگر علاقه به استقلال ايران داريد، وحدت مذهبى داشته باشيد ... در سرمقاله روزنامه نوشته بودند كه ... روحانيون با «انقلاب سفيد» شاه و ملت موافق هستند! كدام انقلاب؟ كدام ملت؟ آقايان كه در دانشگاه هستيد، برسانيد به همه كه‌روحانيت با اين «انقلاب» موافق نيست ... با سرنيزه نمى‌شود اصلاحات كرد![٤]

به دنبال فضاى تبليغاتى رژيم مبنى بر مصالحه با امام‌خمينى، پيام روشن ايشان براى دستگاه حاكم و نيز براى يارانش اين بود: «خمينى را اگر دار هم‌

[١]. بنگريد به: مؤسسه تنظيم و نشر آثار امام‌خمينى، كوثر، ج ١، ص ٩٨.

[٢]. جالب آنكه وزيركشور وقت، پس از ديدار با امام، دستور داد كوچه‌اى را كه منزل امام در آن واقع است آسفالت كنند و به پايه‌هاى برق، چراغ نصب كنند!( بنگريد به: سيدحميد روحانى، نهضت امام‌خمينى، ج ١، ص ٨٦٨ و ٨٦٩.)

[٣]. ٢١ فروردين‌ماه.

[٤]. سيدروح‌الله موسوى‌خمينى( امام)، صحيفه امام، ج ١، ص ٢٦٩- ٢٦٧.