اى مسلمانان جهان ... به‌پا خيزيد و در زير پرچم توحيد و در سايه تعليمات اسلام، مجتمع شويد و دست خيانت ابرقدرتان را از ممالك خود و خزاين سرشار آن كوتاه كنيد و مجدِ اسلام را اعاده كنيد ... شما داراى‌همه چيز هستيد. بر فرهنگ اسلام تكيه زنيد و با غرب و غرب‌زدگى مبارزه نماييد و روى پاى خودتان بايستيد ... و هويت خويش را دريابيد ... امروز روز حركت ملت‌هاست ... بدانيد كه قدرت معنوى شما بر همه‌قدرت‌ها چيره خواهد شد ... نصرت كنيد خدا را تا نصرت دهد شما را. اى اقيانوس بزرگ مسلمانان، خروش برآوريد و دشمنان انسانيت را درهم شكنيد.[١]

اگرچه جريان اصول‌گرايى اسلامى، پيش از انقلاب اسلامى در برخى كشورها نيز قابل مشاهده است،[٢] اما پس از پيروزى انقلاب اسلامى- ١٩٧٩ م- شاهد شتاب درخور توجه اين حركت‌ها و نيز ظهور گروه‌هاى اسلام‌گراى جديدى در بسيارى از كشورهاى جهان هستيم؛ به‌گونه‌اى كه تا اواسط دهه ١٩٨٠، در اكثر كشورهاى خاورميانه، گروه‌هاى اسلام‌گرا به مهم‌ترين جريانات سياسى تبديل شدند.[٣]

مارتين كرامر، يكى از كارشناسان آمريكايى در امور كشورهاى مسلمان، در سال ١٩٨٠ درباره خطر آنچه در ايران رخ داد، مى‌گويد:

پس از پيروزى انقلاب اسلامى در ايران، به دستور كارتر، مطالعه جامعى از حركت‌هاى اسلامى در سرتاسر دنيا آغاز شد ... بنا به گفته يكى از مسئولين سياست خارجه آمريكا: «هر احمقى اكنون مى‌تواند به‌راحتى‌

[١]. سيدروح‌الله موسوى‌خمينى( امام)، صحيفه امام، ج ١٣، ص ٢١١ و ٢١٢.

[٢]. مانند جريان اخوان‌المسلمين و گروه‌هاى انشعابى آن در جهان عرب و به‌ويژه در مصر. براى اطلاعات بيشتر در اين زمينه بنگريد به: حمزه امرايى، انقلاب اسلامى ايران و جنبش‌هاى اسلامى معاصر، ص ١٦٦- ١١٩.

[٣]. ريچارد هراير دكمجيان، جنبش‌هاى اسلامى معاصر در جهان عرب، ص ٧ و ٢٦٦- ٢٠٥.