ايشان به امامان معصوم (عليهم السلام) واگذار شد. ائمه (عليهم السلام) همان «اولوالامر» ى هستند كه خداوند در كنار امر به اطاعت از خود و پيامبر، به اطاعت از آنها فرمان داده است.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُوْلِي الْأَمْرِ مِنْكمْ؛[١] اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، خدا را اطاعت كنيد و پيامبر و اولياى امر خود را [نيز] اطاعت كنيد.

إِنَّمَا وَلِيُّكمْ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاة وَيُؤْتُونَ الزَّكاة وَهُمْ رَاكعُونَ؛[٢] ولىّ شما، تنها خدا و پيامبر اوست و كسانى‌كه ايمان آورده‌اند: همان كسانى كه نماز برپا مى‌دارند و در حال ركوع زكات مى‌دهند.

امام‌خمينى با اشاره به منصب ولايت و خلافت پيامبر مى‌فرمايند:

پس از رسول اكرم (ص) خليفه همين وظيفه و مقام را دارد. رسول‌اكرم (ص) كه خليفه تعيين كرد، فقط براى بيان عقايد و احكام نبود؛ بلكه همچنين براى اجراى احكام و تنفيذ قوانين بود.[٣]

ايشان معتقدند تعيين خليفه و جانشين آن‌قدر اهميت داشت كه «بدون آن، پيغمبر اكرم (ص) ... رسالت خويش را به اتمام نمى‌رسانيد.»[٤]

بنابراين پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (عليهم السلام) از سوى خداوند موظف به تشكيل حكومت و عهده‌دار «منصب ولايت» بوده‌اند و حتى اگر شرايط اجتماعى و سياسى جامعه مسلمين اجازه تشكيل حكومت و اجراى كامل احكام را به آنان‌

[١]. نساء( ٤): ٥٩.

[٢]. مائده( ٥): ٥٥.

[٣]. سيدروح‌الله موسوى‌خمينى( امام)، ولايت فقيه، ص ١٧.

[٤]. همان.