امام خمينى و بيدارى اسلامى - حسينى فر، رضا - الصفحة ٢٠
گام سوم امام، انتخاب كانونى براى قيام جهانى بود. امامخمينى كانون اينحركت عظيم را ايران اسلامى در نظر گرفت؛ كشورى كه از ديرباز مهد علمو انديشه بود؛ مردمى فهيم و قابل اعتماد داشت و به مدد فرهنگ غنى شيعه كه از دو چشمه هميشهجوشان قرآن و سيره و سنت پيامبر اكرم (ص) و اهلبيت (عليهم السلام) او سيراب مىشد، مىتوانست رهبرى اين حركت عظيم جهانى را برعهده گيرد.
آخرين گام امامخمينى، دعوت مسلمين و همه آزادىخواهان جهان به شروع حركتهاى اصلاحى و انقلابى، با الهام از انقلاب اسلامى ايران بود. با اين نگاه، ساختار تحقيق بهصورت زير شكل گرفته است.
ساختار اثر
پيش از آشنايى با انديشههاى سياسى امامخمينى، لازم است با زمينهها و بسترهاى شكلگيرى انديشه ايشان آشنا شويم؛ از اينرو در فصل نخست، به صورتى گذرا به زندگىنامه علمى- سياسى ايشان خواهيم پرداخت. اعتراف مىكنيم كه زندگىنامه، اندكى به درازا كشيد و اين امر دو دليل عمده داشت:
نخست آنكه دوران زندگى امامخمينى سرشار از وقايع و حوادث گوناگون بوده است و امام در تمام اين پيشامدها يا آفريننده بود يا درسگيرنده؛
دوم آنكه اهميت تصميمگيرىهاى امام، زمانى بهدرستى درك مىشود كه دستكم با برخى از مؤلفههاى اثرگذار بر تصميمگيرى ايشان آشنا باشيم.
فصل دوم به بحث دين و سياست مىپردازد؛ پرسش محورى اين فصل آن است كه امامخمينى بهعنوان انديشمند دينى، چرا و چگونه پا به عرصه سياست نهاد و بين اين دو چه ارتباطى وجود دارد؟ امامخمينى بهعنوان رهبر و ايدئولوگ انقلابى كه در ايران شكل گرفت، در نخستين گام حركت سياسى خود، نارضايتى