رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣١٢ - مسائل متفرقه زكاة

بگيرد، اگرچه فقير نباشد يا اينكه به مقدار خرج سالش زكاة گرفته باشد.

مسأله ١٩٩٣- اگر مالك فقيرى را وكيل كند كه زكاة مال او را بدهد، چنانچه آن فقير يقين نداشته باشد كه قصد مالك اين بوده كه خود آن فقير از زكاة برندارد، مى‌تواند به مقدارى كه به ديگران مى‌دهد براى خودش نيز بردارد.

مسأله ١٩٩٤- اگر فقير شتر و گاو و گوسفند و طلا و نقره را بابت زكاة بگيرد، چنانچه شرطهائى كه براى واجب شدن زكاة گفته شد در آنها جمع شود، بايد زكاة آنها را بدهد.

مسأله ١٩٩٥- اگر دو نفر در مالى كه زكاة آن واجب شده با هم شريك باشند و يكى از آنان زكاة قسمت خود را بدهد و بعد مال را تقسيم كنند، چنانچه بداند شريكش زكاة سهم خود را نداده و بعداً نيز نمى‌دهد، تصرّف او در سهم خودش هم اشكال دارد مگر اينكه زكاة شريك را تبرّعاً با اذن او و در صورت امتناع با اذن حاكم بدهد.

مسأله ١٩٩٦- كسى كه خمس يا زكاة بدهكار است و كفّاره و نذر و مانند اينها هم بر او واجب است و قرض هم دارد، چنانچه نتواند همه آنها را بدهد، اگر مالى كه خمس يا زكاة آن واجب شده از بين نرفته باشد، بايد خمس و زكاة را بدهد، و اگر از بين رفته باشد، مى‌تواند خمس يا زكاة را بدهد، يا كفّاره ونذر و قرض و مانند اينها را ادا نمايد.

مسأله ١٩٩٧- كسى كه خمس يا زكاة بدهكار است و حجة الاسلام بر او واجب است و قرض هم دارد، اگر بميرد و مال او براى همه آنها كافى نباشد، چنانچه مالى كه خمس و زكاة آن واجب شده از بين نرفته باشد، بايد خمس و زكاة را بدهند و بقيه مال او را بر حج و قرض قسمت نمايند، و اگر مالى كه خمس و زكاة آن واجب شده از بين رفته باشد، بايد مال او را به خمس و زكاة و قرض و حج قسمت نمايند.

مسأله ١٩٩٨- كسى كه مشغول تحصيل علم است و اگر تحصيل نكند مى‌تواند براى معاش خود كسب كند، چنانچه تحصيل آن علم واجب باشد مى‌شود به او زكاة داد، و اگر تحصيل آن علم مستحب باشد، زكاة دادن به او فقط از سهم سبيل الله جايز است، و اگر نه واجب نه مستحب باشد جايز نيست به او زكاة بدهند.