رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢٧٥ - روزه هاى مستحب

مسأله ١٧٥٢- كسى كه مى‌داند روزه براى او ضرر ندارد، اگرچه دكتر بگويد ضرر دارد، بايد روزه بگيرد، و كسى كه يقين يا گمان دارد كه روزه برايش ضرر دارد، اگرچه دكتر بگويد ضرر ندارد، بايد روزه نگيرد، و اگر روزه بگيرد صحيح نيست، و اگر شك كند روزه براى او ضرر دارد يا نه دكتر حاذق موثّق بگويد ضرر دارد يا ندارد لازم است از قول او تبعيّت كند.

مسأله ١٧٥٣- اگر انسان احتمال بدهد كه روزه برايش ضرر دارد، و از آن احتمال، ترس براى او پيدا شود، چنانچه احتمال‌او در نظر مردم‌بجا باشد، نبايد روزه‌بگيرد، واگر روزه‌بگيرد صحيح‌نيست.

مسأله ١٧٥٤- كسى كه عقيده‌اش اين است كه روزه براى او ضرر ندارد، اگر روزه بگيرد و بعد از مغرب بفهمد روزه براى او ضرر داشته، بنابر احتياط واجب بايد قضاى آن را بجاآورد.

مسأله ١٧٥٥- غير از روزه‌هائى كه گفته شد، روزه‌هاى حرام ديگرى هم هست كه در كتابهاى مفصّل گفته شده است.

مسأله ١٧٥٦- روزه روز عاشورا و روزى كه انسان شك دارد روز عرفه است يا عيد قربان مكروه است.

روزه‌هاى مستحب‌

مسأله ١٧٥٧- روزه تمام روزهاى سال، غير از روزهاى حرام و مكروه كه گفته شد، مستحب است، و براى بعضى از روزها بيشتر سفارش شده است كه از آن جمله است:

١- پنجشنبه اول و پنجشنبه آخر هر ماه و چهارشنبه اولى كه بعد از روز دهم ماه است، و اگر كسى آنها را بجانياورد، مستحب است قضا نمايد، و چنانچه اصلا نتواند روزه بگيرد، مستحب است براى هر روز يك مد طعام يا ٦/ ١٢ نخود نقره سكّه دار به فقير دهد.

٢- سيزدهم و چهاردهم و پانزدهم هر ماه.

٣- تمام ماه رجب و شعبان و بعضى از اين دو ماه اگرچه يك روز باشد.

٤- روز عيد نوروز.

٥- روز چهارم تا نهم شوال.

٦- روز بيست و پنجم و بيست ونهم ذى قعده.