رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٤٣٨ - احكام قسَم خوردن

احكام قسَم خوردن‌

مسأله ٢٦٧٩- اگر قسَم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند، مثلا قسَم بخورد كه روزه بگيرد يا دود استعمال نكند، چنانچه عمداً مخالفت كند، بايد كفّاره بدهد، يعنى يك بنده آزاد كند، يا ده فقير را سير كند، يا آنان را بپوشاند، و اگر اينها را نتواند بايد سه روز رزوه بگيرد و بايد روزه پى در پى باشد.

مسأله ٢٦٨٠- قسَم چند شرط دارد:

«اول» كسى كه قسَم مى‌خورد بايد بالغ و عاقل باشد و از روى قصد قسَم بخورد، پس قسَم خوردن بچّه و ديوانه و مست و كسى كه مجبورش كرده‌اند درست نيست، وهمچنين‌است اگر در حال عصبانى بودن بى‌قصد قسَم بخورد.

«دوم» كارى را كه براى آن قسَم مى‌خورد بايد حرام يا مكروه نباشد، و كارى را كه قسَم مى‌خورد ترك كند، بايد واجب يا مستحب نباشد، و اگر قسَم بخورد كار مباحى را بجاآورد، بايد ترك آن در نظر مردم بهتر از انجامش نباشد، و نيز اگر قسَم بخورد كار مباحى را ترك كند بايد انجام آن بهتر از تركش نباشد.

«سوم» به يكى از اسمهاى خداوند عالم قسَم بخورد كه به غير ذات مقدّس او گفته نمى‌شود مانند خدا و الله. و نيز اگر به اسمى قسَم بخورد كه به غير خدا هم مى‌گويند ولى به قدرى به خدا گفته مى‌شود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد، ذات مقدّس حق در نظر مى‌آيد، مثل آنكه به خالق و