رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢٣٨ - شرائط امام جماعت

مسأله ١٤٦١- كسى كه يك ركعت از امام عقب مانده بهتر آن است كه وقتى امام تشهّد ركعت آخر را مى‌خواند، انگشتان دست و سينه پا را به زمين بگذارد و زانوها را بلند نگهدارد و صبر كند تا امام سلام نماز را بگويد و بعد برخيزد. و اگر در همان جا بخواهد قصد انفراد نمايد مانعى ندارد، ولى چنانچه از اول قصد انفراد داشته محل اشكال است.

شرائط امام جماعت‌

مسأله ١٤٦٢- امام جماعت بايد بالغ و عاقل و شيعه دوازده امامى و عادل و حلال‌زاده باشد و نماز را به طور صحيح بخواند، و نيز اگر مأموم مرد است امام او هم بايد مرد باشد، و اقتدا كردن بچه مميّز كه خوب و بد را مى‌فهمد به‌بچه‌مميّز ديگر مانعى‌ندارد اگرچه آثار جماعت‌بر او مترتّب نمى‌شود.

مسأله ١٤٦٣- امامى را كه عادل مى‌دانسته، اگر شك كند كه به عدالت خود باقى است يا نه، مى‌تواند به او اقتدا نمايد.

مسأله ١٤٦٤- كسى كه ايستاده نماز مى‌خواند، نمى‌تواند به كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مى‌خواند اقتدا كند. و كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، نمى‌تواند به كسى كه خوابيده نماز مى‌خواند اقتدا نمايد.

مسأله ١٤٦٥- كسى كه نشسته نماز مى‌خواند، مى‌تواند به كسى كه نشسته نماز مى‌خواند اقتدا كند. و اقتداء كسى كه خوابيده نماز مى‌خواند به كسى كه نشسته يا خوابيده نماز مى‌خواند محل اشكال است.

مسأله ١٤٦٦- اگر امام جماعت بواسطه عذرى با لباس نجس يا با تيمّم يا با وضوى جبيره‌اى نماز بخواند، مى‌شود به او اقتدا كرد.

مسأله ١٤٦٧- اگر امام مرضى دارد كه نمى‌تواند از بيرون آمدن بول و غائط خوددارى كند، مى‌شود به او اقتدا كرد، و نيز زنى كه مستحاضه نيست مى‌تواند به زن مستحاضه اقتدا نمايد.

مسأله ١٤٦٨- بهتر اين است كه كسى كه مرض خوره يا پيسى دارد، امام جماعت نشود. و بنابر احتياط واجب به كسى كه حدّ شرعى بر او جارى شده اقتدا ننمايند، و همچنين اهل شهر (خانه‌نشين) به اعرابى (صحرانشين) اقتدا نكند.