رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ١٢٢ - پنجم از موارد تيمّم

باشد بايد دوباره نماز را با وضو يا غسل بخواند، و اگر وقت گذشته قضا ندارد.

مسأله ٦٨١- كسى كه مى‌داند آب برايش ضرر ندارد، چنانچه غسل كند يا وضو بگيرد و بعد بفهمد كه آب براى او ضرر داشته وضو و غسل او صحيح است.

چهارم از موارد تيمّم:

مسأله ٦٨٢- هرگاه بترسد كه اگر آب را به مصرف وضو يا غسل برساند، دچار زحمت مى‌شود بايد تيمّم نمايد، و جواز تيمّم به اين جهت در سه صورت است:

١- آنكه اگر آب را در وضو يا غسل صرف نمايد خودش فعلا يا بعداً به تشنگى كه باعث تلف يا مرضش شده يا تحمّلش مشقّت زيادى دارد مبتلا خواهد شد.

٢- آنكه بر كسانى كه حفظشان بر او واجب است بترسد كه از تشنگى تلف يا بيمار شوند.

٣- آنكه بر غير خود (چه انسان باشد يا حيوان) بترسد و تلف يا بيمارى يا بيتابى‌شان بر او گران باشد، و در غير اين صورت با داشتن آب تيمّم جايز نيست.

مسأله ٦٨٣- اگر غير از آب پاكى كه براى وضو يا غسل دارد آب نجسى هم به مقدار آشاميدن خود و كسانى كه با او مربوطند داشته باشد، بايد آب پاك را براى آشاميدن بگذارد و با تيمّم نماز بخواند، ولى چنانچه آب را براى حيوانش يا بچه نا بالغ بخواهد، بايد آب نجس را به آنان بدهد و با آب پاك وضو و غسل را انجام دهد، به شرط آنكه نجاست آب موجب ضرر نباشد.

پنجم از موارد تيمّم:

مسأله ٦٨٤- كسى كه بدن يا لباسش نجس است و كمى آب دارد كه اگر با آن وضو بگيرد يا غسل كند، براى آب كشيدن بدن يا لباس او نمى‌ماند، بنابر احتياط، بدن يا لباس را آب بكشد و با تيمّم نماز بخواند، ولى اگر چيزى نداشته باشد كه بر آن تيمّم كند، بايد آب را به مصرف وضو يا غسل برساند و با بدن يا لباس نجس نماز بخواند.