رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ١٧٦ - سجود

بايستد بعد به ركوع رود، و چنانچه به حالت خميدگى به ركوع برگردد، نمازش باطل است.

مسأله ١٠٥١- اگر بعد از آنكه پيشانى به زمين رسيد، يادش بيايد كه ركوع نكرده لازم است برگردد و ركوع را بعد از ايستادن بجاآورد، و در صورتى كه در سجده دوم يادش بيايد نمازش باطل است.

مسأله ١٠٥٢- مستحب است پيش از رفتن به ركوع در حالى كه راست ايستاده تكبير بگويد، و در ركوع زانوها را به عقب دهد و پشت را صاف نگهدارد و گردن را بكشد و مساوى پشت نگهدارد و بين دو قدم را نگاه كند، و پيش از ذكر يا بعد از آن صلوات بفرستد، و بعد از آنكه از ركوع برخاست و راست ايستاد در حال آرامى بدن بگويد «سَمِعَ اللهُ لِمَنْ حَمِدَهُ».

مسأله ١٠٥٣- مستحب است در ركوع، زنها دست را از زانو بالاتر بگذارند و زانوها را به عقب ندهند.

سجود

مسأله ١٠٥٤- نمازگزار بايد در هر ركعت از نمازهاى واجب و مستحب بعد از ركوع دو سجده كند، و سجده آن است كه پيشانى را به قصد خضوع به زمين بگذارد. و در حال سجده در نماز واجب است كه كف دو دست و دو زانو و دو انگشت بزرگ پاها را به زمين بگذارد.

مسأله ١٠٥٥- دو سجده روى هم يك ركن است، و اگر كسى در نماز واجب عمداً يا از روى فراموشى در يك ركعت هر دو را ترك كند، يا دو سجده ديگر به آنها اضافه نمايد، نمازش باطل است.

مسأله ١٠٥٦- اگر عمداً يك سجده كم يا زياد كند، نمازش باطل مى‌شود، و اگر سهواً يك سجده كم كند حكم آن بعداً گفته خواهد شد.

مسأله ١٠٥٧- اگر پيشانى را عمداً يا سهواً به زمين نگذارد، سجده نكرده است، اگرچه جاهاى ديگر به زمين برسد، ولى اگر پيشانى را به زمين بگذارد و سهواً جاهاى ديگر را به زمين نرساند يا سهواً ذكر نگويد، سجده صحيح است.

مسأله ١٠٥٨- بهتر آن است كه در حال اختيار در سجده سه مرتبه‌ «سُبْحانَ اللهِ» يا يك مرتبه‌