رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٤٢٢ - دستور كشتن شتر

«ششم» آنكه بنابر احتياط سر حيوان را پيش از بيرون آمدن روح از بدنش جدا نكنند، بلى اگر از روى غفلت يا به جهت تيزى چاقو سر جدا شود، اشكالى ندارد، و همچنين بنابر احتياط رگ سفيدى را كه از مهره‌هاى گردن تا دم حيوان امتداد دارد و او را نخاع مى‌گويند عمداً قطع نكند، واين در صورتى است كه حيوان را از جلو گردن سر ببرند، ولى اگر كارد را پشت گردن فرو نموده و به طرف جلو بياورد كه گردن از پشت بريده شود بعيد نيست كه مانعى نداشته باشد.

دستور كشتن شتر

مسأله ٢٦٠٤- اگر بخواهند شتر را بكشند كه بعد از جان دادن پاك و حلال باشد، بايد با شرايطى كه براى سربريدن حيوانات گفته شد، كارد يا چيز ديگرى را كه از آهن و برنده باشد، در گودى بين گردن و سينه‌اش فرو كنند.

مسأله ٢٦٠٥- وقتى مى‌خواهند كارد را به گردن شتر فرو ببرند، بهتر است كه شتر ايستاده باشد، ولى اگر در حالى كه زانوها را به زمين زده يا به پهلو خوابيده و دست و پا و سينه‌اش روبه‌قبله است، كارد را در گودى گردنش فرو كنند اشكال ندارد.

مسأله ٢٦٠٦- اگر به جاى اينكه كارد در گودى گردن شتر فرو كنند، سر آن را ببرند، يا گوسفند و گاو و مانند اينها را مثل شتر كارد در گودى گردنشان فرو كنند، گوشت آنها حرام و بدن آنها نجس است، ولى اگر چهار رگ شتر را ببرند و تا زنده است به دستورى كه گفته شد كارد در گودى گردنش فرو كنند، گوشت آن حلال و بدن آن پاك است، و نيز اگر كارد در گودى گردن گاو يا گوسفند و مانند اينها فرو كنند و تا زنده است سر آن را ببرند، حلال و پاك مى‌باشد.

مسأله ٢٦٠٧- اگر حيوانى سركش شود و نتوانند آن را به دستورى كه در شرع معيّن شده بكشند، يا مثلا در چاه بيفتد و احتمال بدهند كه در آنجا بميرد و كشتن آن به دستور شرع ممكن نباشد، هر جاى بدنش را زخم بزنند و در اثر زخم جان بدهد، حلال مى‌شود، و روبه‌قبله بودن آن لازم نيست، ولى بايد شرطهاى ديگرى را كه براى سربريدن حيوانات گفته شد دارا باشد.