رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢٩٩ - نصاب نقره

نصاب نقره‌

مسأله ١٩٠٥- نقره دو نصاب دارد:

نصاب اول آن «١٠٥» مثقال معمولى است كه اگر نقره به «١٠٥» مثقال برسد و شرايط ديگر را هم كه گفته شد داشته باشد، انسان بايد يك چهلم آن را كه «٢» مثقال و «١٥» نخود است از بابت زكاة بدهد و اگر به اين مقدار نرسد، زكاة آن واجب نيست.

و نصاب دوم آن «٢١» مثقال است، يعنى اگر ٢١ مثقال به «١٠٥» مثقال اضافه شود، بايد زكاة تمام «١٢٦» مثقال را به طورى كه گفته شد بدهد، و اگر كمتر از «٢١» مثقال اضافه شود، فقط بايد زكاة «١٠٥» مثقال آن را بدهد و زيادى آن زكاة ندارد، و همچنين است هرچه بالا رود، يعنى اگر «٢١» مثقال اضافه شود بايد زكاة تمام آنها را بدهد، و اگر كمتر اضافه شود، مقدارى كه اضافه شده و كمتر از «٢١» مثقال است زكاة ندارد. بنابر اين اگر انسان يك چهلم هرچه طلا و نقره دارد بدهد، زكاتى را كه بر او واجب بوده داده و گاهى هم بيشتر از مقدار واجب داده است، مثلا كسى كه «١١٠» مثقال نقره دارد، اگر يك چهلم آن را بدهد، زكاة «١٠٥» مثقال آن را كه واجب بوده داده و مقدارى هم براى «٥» مثقال آن داده كه واجب نبوده است.

مسأله ١٩٠٦- كسى كه طلا يا نقره او به اندازه نصاب است، اگرچه زكاة آن را داده باشد، تا وقتى از نصاب اول كم نشده، همه سال بايد زكاة آن را بدهد.

مسأله ١٩٠٧- زكاة طلا و نقره در صورتى واجب مى‌شود كه آن را سكّه زده باشند و معامله با آن رواج داشته باشد، و اگر سكّه آن از بين هم رفته باشد، بايد زكاة آن را بدهند.

مسأله ١٩٠٨- طلا و نقره سكّه دارى كه زنها براى زينت بكار مى‌برند، اگرچه رواج معامله با آن باقى باشد زكاة واجب نيست.

مسأله ١٩٠٩- كسى كه طلا و نقره دارد، اگر هيچ كدام آنها به اندازه نصاب اول نباشد، مثلا «١٠٤» مثقال نقره و «١٤» مثقال طلا داشته باشد، زكاة بر او واجب نيست.

مسأله ١٩١٠- چنانكه سابقاً گفته شد زكاة طلا و نقره در صورتى واجب مى‌شود كه انسان يازده ماه مالك مقدار نصاب باشد، و اگر در بين يازده ماه، طلا و نقره او از نصاب اول كمتر شود، زكاة بر او واجب نيست.