رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣٩٥ - مسائل متفرّقه زناشوئى

نمى‌تواند زن مزبور را عقد كند.

مسأله ٢٤٦٧- تا دو سال پسر يا دختر تمام نشده، پدر نمى‌تواند او را از مادرش جدا كند، و احوط و اولى آن است كه دختر را تا هفت سال از مادرش جدا نكند.

مسأله ٢٤٦٨- مستحب است در شوهر دادن دخترى كه بالغه است يعنى مكلّف شده، عجله كنند. از حضرت صادق (عليه السلام) روايت شده كه يكى از سعادتهاى مرد آن است كه دخترش در خانه او حيض نبيند.

مسأله ٢٤٦٩- اگر زن مهر خود را به شوهر صلح كند كه زن ديگر نگيرد، واجب است كه زن مهر را نگيرد و شوهر هم با زن ديگر ازدواج نكند.

مسأله ٢٤٧٠- كسى كه از زنا به دنيا آمده، اگر زن بگيرد و بچّه‌اى پيدا كند، آن بچّه حلال‌زاده است.

مسأله ٢٤٧١- هرگاه مرد در روزه ماه رمضان يا در حال حيض زن با او نزديكى كند، معصيت كرده، ولى اگر بچّه‌اى از آنان به دنيا آيد حلال‌زاده است.

مسأله ٢٤٧٢- زنى كه يقين دارد شوهرش در سفر مرده، اگر بعد از عدّه وفات كه مقدار آن در احكام طلاق گفته خواهد شد شوهر كند و شوهر اول از سفر برگردد، بايد از شوهر دوم جدا شود و به شوهر اول حلال است، ولى اگر شوهر دوم با او نزديكى كرده باشد، زن بايد عدّه نگهدارد و شوهر دوم بايد مهر او را مطابق زنهائى كه مثل او هستند بدهد ولى خرج عدّه ندارد، و نيز حقّ مطالبه نفقه سابق را ندارد.