رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٢١٤ - نماز مسافر

نماز مسافر

مسافر بايد نماز ظهر و عصر و عشا را با هشت شرط شكسته بجاآورد يعنى دو ركعت بخواند:

شرط اول- آنكه سفر او كمتر از هشت فرسخ شرعى نباشد، و فرسخ شرعى مقدارى كمتر از پنج كيلو متر و نيم است.

مسأله ١٢٨١- كسى كه رفتن و برگشتن او هشت فرسخ است، چنانچه رفتن او و همچنين برگشتنش كمتر از چهار فرسخ نباشد، بايد نماز را شكسته بخواند. و نيز اگر رفتن سه فرسخ و برگشتن پنج فرسخ، يا به عكس باشد، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٢٨٢- اگر رفتن و برگشتن هشت فرسخ باشد اگرچه روزى كه مى‌رود، همان روز يا شب آن برنگردد، بايد نماز را شكسته بخواند اگرچه بهتر آن است كه تمام نيز بخواند.

مسأله ١٢٨٣- اگر سفر مختصرى از هشت فرسخ كمتر باشد، يا انسان نداند كه سفر او هشت فرسخ است يا نه، نبايد نماز را شكسته بخواند، و چنانچه شك كند كه سفر او هشت فرسخ است يا نه، تحقيق كردن برايش لازم نيست و بايد نمازش را تمام بخواند.

مسأله ١٢٨٤- اگر دو عادل يا شخص موثّقى خبر دهد كه سفر انسان هشت فرسخ است، بايد نماز را شكسته بخواند.

مسأله ١٢٨٥- كسى كه يقين دارد سفر او هشت فرسخ است، اگر نماز را شكسته بخواند و بعد بفهمد كه هشت فرسخ نبوده، بايد آن را چهار ركعتى بجاآورد، و اگر وقت گذشته، قضا نمايد.

مسأله ١٢٨٦- كسى كه يقين دارد سفرش هشت فرسخ نيست، يا شك دارد كه هشت فرسخ هست يا نه، چنانچه در بين راه بفهمد كه سفر او هشت فرسخ بوده، اگرچه كمى از راه باقى باشد، بايد نماز را شكسته بخواند، و اگر تمام خوانده دوباره شكسته بجاآورد.

مسأله ١٢٨٧- اگر بين دو محلّى كه فاصله آنها كمتر از چهار فرسخ است، چند مرتبه رفت و آمد كند، اگرچه روى هم رفته هشت فرسخ شود بايد نماز را تمام بخواند.

مسأله ١٢٨٨- اگر محلّى دو راه داشته باشد، يك راه آن كمتر از هشت فرسخ و راه ديگر آن هشت فرسخ يا بيشتر باشد، چنانچه انسان از راهى كه هشت فرسخ است به آنجا برود، بايد نماز را