رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٤٠٩ - طلاق مبارات

مسأله ٢٥٣٩- اگر زنى كسى را وكيل كند كه مهر او را به شوهرش ببخشد و شوهر همان كس را وكيل كند كه زن را طلاق دهد، چنانچه مثلا اسم شوهر محمد و اسم زن فاطمه باشد، وكيل، صيغه طلاق را اينطور مى‌خواند «عَنْ مُوَكِّلَتِي فاطِمَةَ بَذَلَتْ مَهْرَها لِمُوَكِّلِي مُحَمَّد لِيَخْلَعَها عَلَيْهِ» پس از آن بدون فاصله مى‌گويد «زَوْجَةُ مُوَكِّلِي خالَعْتُها عَلى ما بَذَلَتْ هِيَ طالِقٌ»، و اگر زنى كسى را وكيل كند كه غير از مهر چيز ديگرى را به شوهر او ببخشد كه او را طلاق دهد، وكيل بايد به جاى كلمه‌ «مَهْرَها» آن چيز را بگويد، مثلا صد تومان داده بايد بگويد «بَذَلَتْ مِأَةَ تُومان».

طلاق مبارات‌

مسأله ٢٥٤٠- اگر زن و شوهر يكديگر را نخواهند، و زن مالى به مرد بدهد كه او را طلاق دهد، آن طلاق را مبارات گويند.

مسأله ٢٥٤١- اگر شوهر بخواهد صيغه مبارات را بخواند، چنانچه مثلا اسم زن فاطمه باشد، بايد بگويد «بارَأْتُ زَوْجَتِي فاطِمَةَ عَلى ما بَذَلَتْ فَهِيَ طالِقٌ» يعنى من و زنم فاطمه در مقابل بذل كرده او از هم جدا شديم پس او رها است. و اگر ديگرى را وكيل كند، وكيل بايد بگويد «عَنْ قِبَلِ مُوَكِّلِي بارَأْتُ زَوْجَتَهُ فاطِمَةَ عَلى ما بَذَلَتْ فَهِيَ طالِقٌ» و در هر دو صورت اگر بجاى كلمه‌ «عَلى ما بَذَلَتْ» «بِما بَذَلَتْ» بگويد اشكال ندارد.

مسأله ٢٥٤٢- صيغه طلاق خلع و مبارات بايد به عربى صحيح خوانده شود، ولى اگر زن براى آنكه مال خود را به شوهر ببخشد مثلا به فارسى بگويد براى طلاق، فلان مال را به تو بخشيدم اشكال ندارد.

مسأله ٢٥٤٣- اگر زن در بين عدّه طلاق خلع يا مبارات، از بخشش خود برگردد، شوهر مى‌تواند رجوع كند و بدون عقد دوباره او را زن خود قرار دهد.

مسأله ٢٥٤٤- مالى را كه شوهر براى طلاق مبارات مى‌گيرد، بايد بيشتر از مهر نباشد، ولى در طلاق خلع اگر بيشتر باشد اشكال ندارد.