رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٩٦ - نفاس

جارى كند، و احوط اين است كه تا روز دهم بين تروك حائض و اعمال مستحاضه جمع كند، و اين حكم مختصّ زنى است كه قبل از عادت مستمرّة الدم نبوده و الّا بعد از گذشتن عادت جايز نيست عبادت را ترك كند.

مسأله ٥١٣- اگر چند روز را حيض قرار دهد وعبادت‌نكند، بعد بفهمد حيض نبوده‌است، بايد نماز و روزه‌اى كه در آن روزها بجانياورده قضا نمايد، و اگر چند روز را به گمان اينكه حيض نيست عبادت كند، بعد بفهمد حيض بوده، چنانچه آن روزها را روزه نيز گرفته باشد بايد قضا نمايد.

نفاس‌

مسأله ٥١٤- از وقتى كه اولين جزء بچّه از شكم مادر بيرون مى‌آيد، هر خونى كه زن مى‌بيند، اگر پيش از ده روز از تمام زائيدن يا سر ده روز قطع شود، خون نفاس است. و زن را در حال نفاس، نفساء مى‌گويند.

مسأله ٥١٥- خونى كه زن پيش از بيرون آمدن اولين جزء بچّه مى‌بيند نفاس نيست.

مسأله ٥١٦- لازم نيست كه خلقت بچّه تمام باشد، بلكه اگر نا تمام نيز باشد در صورتى كه زائيدن صدق كند، خونى كه تا ده روز ببيند خون نفاس است.

مسأله ٥١٧- ممكن است خون نفاس يك آن بيشتر نيايد، ولى بيشتر از ده روز نمى‌شود، و مبدء حساب ده روز از تمام زائيدن است.

مسأله ٥١٨- هرگاه شك كند كه چيزى سقط شده يا نه، يا چيزى كه سقط شده بچّه است يا نه، لازم نيست وارسى كند، و خونى كه از او خارج مى‌شود شرعاً خون نفاس نيست. بلكه اگر در ايّام عادت يا اوصاف حيض را داشته باشد، حائض، و در غير اين صورت، استحاضه است به تفصيلى كه در حيض گذشت.

مسأله ٥١٩- بنابر احتياط توقّف در مسجد و كارهاى ديگرى كه بر حائض حرام است، بر نفساء هم حرام است، و آنچه بر حائض واجب است، بر نفساء هم واجب مى‌باشد.

مسأله ٥٢٠- طلاق دادن زنى كه در حال نفاس است باطل و نزديكى كردن با او، حرام‌