مسأله ٢٠٠٧- اگر پيش از غروب يا مقارن غروب بچّه بالغ شود، يا ديوانه عاقل گردد، يا فقير غنى شود، در صورتى كه شرايط واجب شدن فطره را دارا باشد، بايد زكاة فطره را بدهد.

مسأله ٢٠٠٨- كسى كه موقع غروب شب عيد فطر، زكاة فطره بر او واجب نيست، اگر تا پيش از ظهر روز عيد شرطهاى واجب شدن فطره در او پيدا شود، مستحب است زكاة فطره را بدهد.

مسأله ٢٠٠٩- كافرى كه بعد از غروب شب عيد فطر مسلمان شده، فطره بر او واجب نيست. ولى مسلمانى كه شيعه نبوده، اگر بعد از ديدن ماه شيعه شود، بايد زكاة فطره را بدهد.

مسأله ٢٠١٠- كسى كه فقط به اندازه يك صاع كه تقريباً سه كيلو است گندم و مانند آن را دارد، مستحب است زكاة فطره را بدهد، و چنانچه عيالاتى داشته باشد و بخواهد فطره آنها را هم بدهد مى‌تواند به قصد فطره، آن يك صاع را به يكى از عيالاتش بدهد، و او هم به همين قصد به ديگرى بدهد، و همچنين تا به نفر آخر برسد، و بهتر است نفر آخر چيزى را كه مى‌گيرد به كسى بدهد كه از خودشان نباشد، و اگر يكى از آنها صغير باشد، ولى او به جاى او مى‌گيرد، و احتياط آن است كه چيزى را كه براى صغير گرفته به كسى ندهد.

مسأله ٢٠١١- اگر بعد از غروب شب عيد فطر بچّه‌دار شود يا كسى نان‌خور او حساب شود، واجب نيست فطره او را بدهد، اگرچه مستحب است فطره كسانى را كه بعد از غروب تا پيش از ظهر عيد نان‌خور او حساب مى‌شوند بدهد.

مسأله ٢٠١٢- اگر انسان نان‌خور كسى باشد و پيش از غروب يا مقارن غروب نان‌خور كس ديگرشود، فطره او بر كسى كه نان‌خور او شده واجب است، مثلا اگر دختر پيش از غروب به خانه شوهر رود، بايد شوهرش فطره او را بدهد.

مسأله ٢٠١٣- كسى كه ديگرى بايد فطره او را بدهد، واجب نيست فطره خود را بدهد، و فرقى هم نيست بداند كه آن ديگرى فطره او را مى‌دهد يا نداند.

مسأله ٢٠١٤- اگر فطره انسان بر كسى واجب باشد و او فطره را ندهد، بر خود انسان واجب نمى‌شود.

مسأله ٢٠١٥- اگر كسى كه فطره او بر ديگرى واجب است خودش فطره را بدهد، از كسى كه فطره بر او واجب شده ساقط نمى‌شود.