رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٩٤ - مسائل متفرقه حيض
بقيّه را استحاضه قرار دهد، و اگر خويشى نداشته يا عادت خويشانش مختلف باشد، ماه اول را شش يا هفت روز حيض قرار داده و تا ده روز احتياط كند و در ماههاى بعد سه روز حيض قرار داده و تا شش يا هفت روز احتياط كند.
مسأله ٥٠٣- مبتدئه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگر نشانه استحاضه را داشته باشد، چنانچه خونى كه نشانه حيض دارد كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد، همه آن حيض است، ولى اگر پيش از گذشتن ده روز از خونى كه نشانه حيض دارد دوباره خونى ببيند كه آن هم نشانه خون حيض داشته باشد، مثل آنكه پنج روز خون سياه و نُه روز خون زرد و دوباره پنج روز خون سياه ببيند، بايد خون اولى را حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد.
مسأله ٥٠٤- مبتدئه اگر بيشتر از ده روز خونى ببيند كه چند روز آن نشانه حيض و چند روز ديگر آن نشانه استحاضه داشته باشد، ولى خونى كه نشانه حيض دارد از سه روز كمتر باشد همه خونهائى كه ديده استحاضه است.
٦- ناسيه:
مسأله ٥٠٥- ناسيه- يعنى زنى كه مقدار عادت خود را فراموش كرده است- اگر خونى به نشانه حيض ببيند كه كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد آن را حيض قرار دهد، و اگر آن خون بيشتر از ده روز باشد تا هر زمانى كه احتمال بقاء عادت را مىدهد، حيض قرار داده و بقيّه استحاضه است، ولى در صورتى كه احتمال بقاء عادتش در بيشتر از هفت تا ده روز باشد، پس از روز هفتم احتياط كند. و در صورتى كه بداند خونى را كه ديده در ايّام عادتش نيست و بعضى از خون اوصاف حيض را داشته باشد و كمتر از سه روز و بيشتر از ده روز نباشد آن را حيض و بقيّه را استحاضه قرار دهد.
مسائل متفرقه حيض
مسأله ٥٠٦- مبتدئه و مضطربه و ناسيه و زنى كه عادت عدديّه دارد، اگر خونى ببينند كه نشانههاى حيض را داشته باشد بايد عبادت را ترك كنند، و چنانچه بعد بفهمند حيض نبوده بايد