مسأله ١٤٧٩- مأموم بايد غير از آنچه در نماز خوانده مى‌شود، كارهاى ديگر آن مانند ركوع و سجود را با امام يا كمى بعد از امام بجاآورد، و اگر عمداً پيش از امام يا مدّتى بعد از امام انجام دهد، جماعتش باطل مى‌شود، ولى اگر به وظيفه منفرد عمل نمايد نمازش صحيح است.

مسأله ١٤٨٠- اگر سهواً پيش از امام سر از ركوع بردارد چنانچه امام در ركوع باشد، بايد به ركوع برگردد وباامام سر بردارد، ودر اين‌صورت زياد شدن ركوع كه ركن‌است‌نماز را باطل‌نمى‌كند، ولى اگر به ركوع برگردد و پيش از آنكه به ركوع امام برسد، امام سر بردارد، نمازش باطل است.

مسأله ١٤٨١- اگر اشتباهاً سر بردارد و ببيند امام در سجده است، بايد به سجده برگردد، و چنانچه در هر دو سجده اين‌اتفاق‌بيفتد، براى زياد شدن دو سجده كه ركن است نماز باطل نمى‌شود.

مسأله ١٤٨٢- كسى كه اشتباهاً پيش از امام سر از سجده برداشته، هرگاه به سجده برگردد و معلوم شود امام قبلا سر برداشته است، نمازش صحيح است، ولى اگر در هر دو سجده اين اتفاق بيفتد نمازش باطل است.

مسأله ١٤٨٣- اگر اشتباهاً سر از ركوع يا سجده بردارد و سهواً يا به خيال اينكه به امام نمى‌رسد به ركوع يا سجده نرود، جماعت و نمازش صحيح است.

مسأله ١٤٨٤- اگر سر از سجده بردارد و ببيند امام در سجده است، چنانچه به خيال اينكه سجده اول امام است، به قصد اينكه با امام سجده كند به سجده رود و بفهمد سجده دوم امام بوده، سجده دوم او حساب مى‌شود، و اگر به خيال اينكه سجده دوم امام است به سجده رود و بفهمد كه سجده اول امام بوده، بايد به قصد سجده با امام سجده را تمام كند و دوباره با امام به سجده رود.

مسأله ١٤٨٥- اگر سهواً پيش از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر سر بردارد به مقدارى از قرائت امام مى‌رسد، چنانچه سر بردارد و با امام به ركوع رود، نمازش صحيح است، و اگر عمداً برنگردد نمازش باطل است.

مسأله ١٤٨٦- اگر سهواً پيش از امام به ركوع رود و طورى باشد كه اگر برگردد به چيزى از قرائت امام نمى‌رسد، اگر به قصد اينكه با امام نماز بخواند سربردارد و با امام به ركوع رود، جماعت و نمازش صحيح است، و اگر عمداً برنگردد نمازش صحيح است و منفرد مى‌شود.

مسأله ١٤٨٧- اگر سهواً پيش از امام به سجده رود، اگر به قصد اينكه با امام نماز بخواند سر