رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٦٥ - چيزهائى كه بايد براى آنها وضو گرفت

چيزهائى كه بايد براى آنها وضو گرفت‌

مسأله ٣٢٢- براى شش چيز وضو گرفتن واجب است:

اول: براى نمازهاى واجب غير از نماز ميّت. و در نمازهاى مستحب شرط صحّت است.

دوم: براى سجده و تشهّد فراموش شده، اگر بين آنها و نماز حدثى از او سر زده مثلا بول كرده باشد، ولى براى سجده سهو واجب نيست وضو بگيرد.

سوم: براى طواف واجب خانه كعبه.

چهارم: اگر نذر يا عهد كرده يا قسَم خورده باشد كه وضو بگيرد.

پنجم: اگر نذر كرده باشد كه جائى از بدن خود را به خط قرآن برساند.

ششم: براى آب كشيدن قرآنى كه نجس شده، يا براى بيرون آوردن آن از مستراح و مانند آن، در صورتى كه مجبور باشد دست يا جاى ديگر بدن خود را به خط قرآن برساند، ولى چنانچه معطّل شدن به مقدار وضو بى‌احترامى به قرآن باشد، بايد بدون اينكه وضو بگيرد، قرآن را از مستراح و مانند آن بيرون آورد، يا اگر نجس شده آب بكشد.

مسأله ٣٢٣- مس نمودن خط قرآن، يعنى رساندن جائى‌از بدن به خط قرآن براى كسى كه وضو ندارد حرام است. ولى اگر قرآن را به زبان فارسى يا به زبان ديگر ترجمه كنند مس آن اشكال ندارد.

مسأله ٣٢٤- جلوگيرى بچّه و ديوانه از مس خط قرآن واجب نيست ولى اگر مس نمودن آنان بى‌احترامى به قرآن باشد بايد آنان را جلوگيرى كنند.

مسأله ٣٢٥- كسى كه وضو ندارد بنابر احتياط حرام است اسم خداوند متعال را به هر زبانى نوشته شده باشد، مس نمايد. و بهتر آن است كه اسم مبارك پيغمبر و امام و حضرت زهرا (عليهم السلام) را هم مس ننمايد.

مسأله ٣٢٦- اگر پيش از وقت نماز به قصد اينكه با طهارت باشد، وضو بگيرد يا غسل كند صحيح است، و نزديك وقت نماز هم اگر به قصد مهيّا بودن براى نماز وضو بگيرد اشكال ندارد ولكن نيّت واجب نكند.

مسأله ٣٢٧- كسى كه يقين دارد وقت داخل شده، اگر نيّت وضوى واجب كند و بعد از وضو