رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣٠٠ - زكاة شتر و گاو و گوسفند

مسأله ١٩١١- اگر در بين يازده ماه طلا و نقره‌اى را كه دارد با طلا يا نقره يا چيز ديگر عوض نمايد يا آنها را آب كند، زكاة بر او واجب نيست، اگرچه براى فرار از دادن زكاة اين كارها را بكند.

مسأله ١٩١٢- اگر در ماه دوازدهم پول طلا ونقره را آب كند، بايد زكاة آنهارا بدهد، وچنانچه بواسطه آب كردن، وزن يا قيمت آنها كم شود، بايد زكاتى را كه پيش از آب كردن بر او واجب بوده بدهد.

مسأله ١٩١٣- اگر طلا و نقره‌اى كه دارد خوب و بد داشته باشد، مى‌تواند زكاة هر كدام از خوب و بد را از خود آن بدهد، بلكه اگر قسمتى از نصاب طلا و نقره بد باشد مى‌تواند زكاة را از قسمت بد بدهد.

مسأله ١٩١٤- پول طلا و نقره‌اى كه بيشتر از اندازه معمول فلز ديگر دارد، اگر به آن پول طلا و نقره بگويند، در صورتى كه به حدّ نصاب برسد زكاتش واجب است هرچند خالصش به حدّ نصاب نرسد، ولى اگر به آن پول طلا و نقره نگويند وجوب زكاة در آن محل اشكال است هرچند خالصش به حدّ نصاب برسد.

مسأله ١٩١٥- اگر پول طلا و نقره‌اى كه دارد به مقدار معمول، فلز ديگر با آن مخلوط باشد، چنانچه زكاة آن را از پول طلا و نقره‌اى كه بيشتر از معمول فلز ديگر دارد يا از پول غير طلا و نقره بدهد ولى به قدرى باشد كه قيمت آن، به اندازه قيمت زكاتى باشد كه بر او واجب است اشكال ندارد.

زكاة شتر و گاو و گوسفند

مسأله ١٩١٦- زكاة شتر و گاو و گوسفند غير از شرطهائى كه گفته شد دو شرط ديگر دارد:

اول- آنكه حيوان در تمام سال بيكار باشد، ولى اگر در تمام سال يكى دو روز هم كار كرده باشد، بنابر احتياط زكاة آن واجب است.

دوم- آنكه در تمام سال از علف بيابان بچرد، پس اگر تمام سال يا مقدارى از آن را از علف چيده شده، يا از زراعتى كه ملك او يا ملك كس ديگر است بچرد، زكاة ندارد. ولى اگر در تمام سال يك روز يا دو روز از علف مالك بخورد، بنابر احتياط زكاة آن واجب مى‌باشد.