است، كه اگر انسان بخواند يا گوش دهد، بعد از تمام شدن آن آيه بايد فوراً سجده كند، واگر فراموش كرد، هر وقت يادش آمد بايد سجده نمايد، و ظاهر اين است كه در شنيدن بدون اختيار سجده واجب نيست اگرچه بهتر سجده نمودن است.

مسأله ١١٠٣- اگر انسان موقعى كه آيه سجده را گوش مى‌دهد خودش نيز بخواند، بنابر احتياط واجب بايد دو سجده نمايد.

مسأله ١١٠٤- در غير نماز اگر در حال سجده، آيه سجده را بخواند يا گوش كند، بايد سر از سجده بردارد و دوباره سجده كند.

مسأله ١١٠٥- اگر انسان از گرامافون يا از بچه غير مميّز كه خوب و بد را نمى‌فهمد، يا از كسى كه قصد خواندن قرآن ندارد، آيه سجده را بشنود يا گوش دهد، سجده واجب نيست، و همچنين است راديو اگر به طور نوار و ضبط صوت باشد، ولى اگر شخصى در ايستگاه راديو آيه سجده را به قصد اينكه از قرآن است بخواند و انسان بوسيله راديو گوش دهد، سجده واجب است.

مسأله ١١٠٦- در سجده واجب قرآن بايد جاى انسان غصبى نباشد و جاى پيشانى او از جاى سر انگشتان بيش از چهار انگشت بسته بلندتر نباشد، ولى لازم نيست با وضو يا غسل و رو به قبله باشد و عورت خود را بپوشاند و بدن و پيشانى او پاك باشد، و نيز چيزهائى كه در لباس نمازگزار شرط مى‌باشد، در لباس او شرط نيست.

مسأله ١١٠٧- بايد در سجده واجب قرآن، پيشانى را بر مهر يا چيز ديگرى كه سجده بر آن صحيح است گذاشته و جاهاى ديگر بدن را به دستورى كه در سجده نماز گفته شد بر زمين بگذارد.

مسأله ١١٠٨- هرگاه در سجده واجب قرآن پيشانى را به قصد سجده به زمين بگذارد اگرچه ذكر نگويد كافى است، و گفتن ذكر، مستحب است و بهتر است بگويد «لا الهَ الَّا اللهُ حَقّاً حَقّاً لا الهَ الَّا اللهُ ايماناً وَتَصْدِيقاً لا الهَ الَّا اللهُ عُبُودِيَّةً وَرِقّاً سَجَدْتُ لَكَ يا رَبِّ تَعَبُّداً وَرِقّاً لا مُسْتَنْكِفاً وَلا مُسْتَكْبِراً بَلْ انا عَبْدٌ ذَلِيلٌ ضَعِيفٌ خائِفٌ مُسْتَجِيرٌ».

تشهّد

مسأله ١١٠٩- در ركعت دوم تمام نمازهاى واجب و ركعت سوم نماز مغرب و ركعت چهارم نماز