رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣٧٧ - احكام وديعه (امانت)

هم كوتاهى كند و مال تلف شود بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٤٨- اگر صاحب‌مال‌بميرد، امانت‌دار بايد مال‌را بهوارث‌او برساند يا به وارث‌او خبر دهد، وچنانچه مال را به وارث او ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود ضامن است، ولى اگر براى آنكه مى‌خواهد بفهمد كسى كه مى‌گويد من وارث ميّتم راست مى‌گويد يا نه، يا ميّت وارث ديگرى دارد يا نه، مال را ندهد و از خبر دادن هم كوتاهى كند و مال تلف شود ضامن نيست.

مسأله ٢٣٤٩- اگر صاحب مال بميرد و چند وارث داشته باشد كسى كه امانت را قبول كرده بايد مال را به همه ورثه بدهد، يا به كسى بدهد كه همه آنان گرفتن مال را به او واگذار كرده‌اند، پس اگر بدون اجازه ديگران تمام مال را به يكى از ورثه بدهد، ضامن سهم ديگران است.

مسأله ٢٣٥٠- اگر كسى كه امانت را قبول كرده بميرد يا ديوانه شود، وارث يا ولى او بايد هرچه زودتر به صاحب مال اطلاع دهد يا امانت را به او برساند.

مسأله ٢٣٥١- اگر امانت‌دار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند، چنانچه ممكن است بايد امانت را به صاحب آن يا وكيل او برساند، و اگر ممكن نيست بايد آن را به حاكم شرع بدهد، و چنانچه به حاكم شرع دسترسى ندارد در صورتى كه وارث او امين است و از امانت اطلاع دارد لازم نيست وصيّت كند، و گرنه بايد وصيّت كند و شاهد بگيرد و به وصى و شاهد اسم صاحب مال و جنس و خصوصيّات مال و محل آن را بگويد.

مسأله ٢٣٥٢- اگر امانت‌دار نشانه‌هاى مرگ را در خود ببيند و به وظيفه‌اى كه در مسأله پيش گفته شد عمل نكند، چنانچه آن امانت از بين برود بايد عوضش را بدهد، اگرچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده باشد و مرض او خوب شود يا بعد از مدّتى پشيمان شود و وصيّت كند.