رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣٧٦ - احكام وديعه (امانت)

ولى احتياط مستحب آن است كه اگر ممكن باشد آن را نگهدارى نمايد.

مسأله ٢٣٤١- كسى‌كه چيزى را امانت مى‌گذارد، هر وقت بخواهد مى‌تواند آن را پس بگيرد، و كسى هم كه امانت را قبول مى‌كند، هر وقت بخواهد مى‌تواند آن را به صاحبش برگرداند.

مسأله ٢٣٤٢- اگر انسان از نگهدارى امانت منصرف شود و وديعه را بهم بزند، بايد هرچه زودتر مال را به صاحب آن يا وكيل يا ولى صاحبش برساند يا به آنان خبر دهد كه به نگهدارى حاضر نيست، و اگر بدون عذر، مال را به آنان نرساند و خبر ندهد، چنانچه مال تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٤٣- كسى كه امانت را قبول مى‌كند اگر براى آن، جاى مناسبى ندارد، بايد جاى مناسب تهيه نمايد وطورى آن را نگهدارى كند كه مردم نگويند در نگهدارى آن كوتاهى نموده است، و اگر در جائى كه مناسب نيست بگذارد و تلف شود، بايد عوض آن را بدهد.

مسأله ٢٣٤٤- كسى كه امانت را قبول مى‌كند، اگر در نگهدارى آن كوتاهى نكند و تعدّى- يعنى زياده‌روى- هم ننمايد و اتفاقاً آن مال تلف شود، ضامن نيست، ولى اگر آن را در جائى بگذارد كه مأمون از آن نباشد كه ظالمى بفهمد و آن را ببرد، چنانچه تلف شود بايد عوض آن را به صاحبش بدهد.

مسأله ٢٣٤٥- اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جائى را معيّن كند و به كسى كه امانت را قبول كرده بگويد كه: بايد مال را در اينجا حفظ كنى و اگر احتمال هم بدهى كه از بين برود نبايد آن را به جاى ديگر ببرى، نمى‌تواند آن را به جاى ديگر ببرد، و اگر به جاى ديگر ببرد و تلف شود، ضامن است.

مسأله ٢٣٤٦- اگر صاحب مال براى نگهدارى مال خود جائى را معيّن كند، و كسى كه امانت را قبول كرده بداند آن محل در نظر صاحب مال خصوصيّتى نداشته بلكه يكى از موارد حفظ آن بوده، مى‌تواند آن را به جاى ديگرى كه مال در آنجا محفوظتر يا مثل محل اولى است ببرد، و چنانچه مال در آنجا تلف شود ضامن نيست.

مسأله ٢٣٤٧- اگر صاحب مال ديوانه شود، كسى كه امانت را قبول كرده بايد فوراً امانت را به ولى او برساند و يا به ولى او خبر دهد، و اگر بدون عذر شرعى مال را به ولى او ندهد و از خبردادن‌