رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ١١٩ - اول از موارد تيمّم

قدرى جستجو كند كه از پيدا شدن آن نا اميد شود، و اگر در بيابان باشد، چنانچه زمين آن پست و بلند يا به جهت زيادى درختان راه رفتن در آن دشوار است بايد در هر يك از چهار طرف به اندازه پرتاب يك تير قديمى كه با كمان پرتاب مى‌كردند[١] در جستجوى آب رود و الّا بايد در هر طرف به اندازه پرتاب دو تير جستجو نمايد.

مسأله ٦٥٦- اگر بعضى‌از چهار طرف هموار و بعض ديگر پست و بلند باشد، در طرفى كه هموار است به اندازه پرتاب دو تير، و در طرفى كه هموار نيست به اندازه پرتاب يك تير جستجو كند.

مسأله ٦٥٧- در هر طرفى كه يقين دارد آب نيست، در آن طرف جستجو لازم نيست.

مسأله ٦٥٨- كسى كه وقت نماز او تنگ نيست و براى تهيه آب وقت دارد، اگر يقين دارد در محلّى دورتر از مقدارى كه بايد جستجو كند آب هست، بايد براى تهيه آب برود، و اگر گمان دارد آب هست، رفتن به آن محل لازم نيست، ولى اگر گمان او قوى و به حدّ اطيمنان باشد، بايد براى تهيه آب به آن محل برود.

مسأله ٦٥٩- لازم نيست خود انسان در جستجوى آب برود، بلكه مى‌تواند كسى را كه به گفته او اطمينان دارد بفرستد، و در اين صورت اگر يك نفر از طرف چند نفر برود كافى است.

مسأله ٦٦٠- اگر احتمال دهد كه داخل بار سفر خود، يا در منزل يا در قافله آب هست، بنابر احتياط بايد به قدرى جستجو نمايد كه به نبودن آب يقين كند يا از پيدا كردن آن نا اميد شود.

مسأله ٦٦١- اگر پيش از وقت نماز جستجو نمايد و آب پيدا نكند و تا وقت نماز همانجا بماند، چنانچه احتمال دهد كه آب پيدا مى‌كند، احتياط مستحب آن است كه دوباره در جستجوى آب برود.

مسأله ٦٦٢- اگر بعد از داخل شدن وقت نماز جستجو كند و آب پيدا نكند و تا وقت نماز ديگر در همانجا بماند، چنانچه احتمال دهد كه آب پيدا مى‌شود، احتياط مستحب آن است كه دوباره در جستجوى آب برود.

مسأله ٦٦٣- اگر وقت نماز تنگ باشد، يا از دزد و درنده بترسد، يا جستجوى آب به قدرى‌

[١]- مجلسى‌اول( قدس سره) در كتاب شرح من لايحضره الفقيه، مقدار پرتاب‌تير را دويست گام معيّن فرموده است.