رساله توضيح المسائل - التبريزي، الميرزا جواد - الصفحة ٣٢ - ٥- خون

پاك است ولى ظاهر آن را بايد آب كشيد.

مسأله ٩٤- اگر بره و بزغاله پيش از آنكه علفخوار شوند بميرند، پنير مايه‌اى كه در شيردان آنها مى‌باشد پاك است ولى ظاهر آن را بايد آب كشيد.

مسأله ٩٥- دواجات روان و عطر و روغن و واكس و صابون كه از خارجه مى‌آورند، اگر انسان يقين به نجاست آنها نداشته باشد پاك است.

مسأله ٩٦- گوشت و پيه و چرمى كه احتمال آن برود كه از حيوانى است كه به دستور شرع كشته شده پاك است، ولى اگر از دست كافر گرفته شود يا اينكه دست مسلمانى باشد كه از كافر گرفته و رسيدگى نكرده كه از حيوانى است كه به دستور شرع كشته شده يا نه خوردن آن گوشت و پيه حرام است، و نماز در آن چرم جايز نيست بلكه احوط نجاست آن است، و امّا آنچه از بازار مسلمانها يا از مسلمانى گرفته شود و معلوم نباشد كه از كافر گرفته شده يا اينكه احتمال آن برود كه تحقيق كرده اگرچه از كافر گرفته باشد نماز خواندن در آن چرم و خوردن آن گوشت و پيه نيز جايز است.

٥- خون:

مسأله ٩٧- خون انسان و هر حيوانى كه خون جهنده دارد يعنى حيوانى كه اگر رگ آن را ببرند خون از آن جستن مى‌كند نجس است، پس خون حيوانى كه مانند ماهى و پشه خون جهنده ندارد پاك مى‌باشد.

مسأله ٩٨- اگر حيوان حلال گوشت را به دستورى كه در شرع معيّن شده بكشند و خون آن به مقدار معمول بيرون آيد، خونى كه در بدنش مى‌ماند پاك است، ولى اگر به علت نفس كشيدن يا بواسطه اينكه سر حيوان در جاى بلندى بوده خون به بدن حيوان برگردد، آن خون نجس است.

مسأله ٩٩- بنابر احتياط واجب از تخم مرغى كه ذرّه‌اى خون در آن است بايد اجتناب كرد. ولى اگر خون مثلا در زرده باشد، تا پوست نازك روى آن پاره نشده سفيد پاك مى‌باشد.

مسأله ١٠٠- خونى‌كه‌گاهى‌موقع دوشيدن شير ديده‌مى‌شود نجس‌است وشير را نجس مى‌كند.

مسأله ١٠١- اگر خونى كه از لاى دندانها مى‌آيد، بواسطه مخلوط شدن با آب دهان از بين برود اجتناب از آب دهان لازم نيست.